وکیلانه » قبله‌ی اولمان!
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

بایگانی برای دسته قبله‌ی اولمان!

برای “فجر پنج‌” های ایرانی

آبان ۲۶ام, ۱۳۹۱ دسته احوالات مصر, انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, جنگ و جبهه, سیاست خارجی, قبله‌ی اولمان! | ۱۸ دیدگاه »

چند نفر از شهروندانِ یک سرزمینی مثل هر روز توی ماشین‌نشان نشسته‌‌اند و در یکی از خیابان‌های کشورشان در حال تردد هستند که ناگهان موشکی از آن سوی مرزهای سرزمین‌شان شلیک می‌شود و درست می‌خورد روی ماشین و تمام سرنشینان از بین می‌روند! (+)

این جریانی است که در روزهای گذشته، در همین قرن بیست‌ویکم، در همین جیغ و داد برای حقوق بشر و در همین حوالی، در غزه اتفاق افتاد. جالب است که  چون موشک پرتاب شده از سوی اسرائیل است، امری عادی محسوب می‌شود. و جالب‌تر اینکه اسرائیل نیازی نمی‌بیند به خودش زحمت ‌دهد که مثلاً بمب‌گذاری کند، یا با یک حادثه یا چنین چیزی شهروندِ کشورهای دیگر را از بین ببرد بلکه صریح و واضح موشک پرتاب می‌کند.

طبعتاً متقابلاً کشوری که این‌گونه گستاخانه مورد تهاجم قرار گرفته واکنش نشان می‌دهد و با همان دست‌های خالی در صدد پاسخ برمی‌آید. دست‌های ساکنین مظلوم غزه اما، برای پاسخ خالی است و شاید چون اسرائیل از خالی بودنِ این دست‌ها و مُهر سکوتِ بر لبان خیلی‌ها خبر دارد چنین دست‌درازی می‌کند، اما؛ این‌بار اتفاقی مهم برنامه‌های اسرائیل را بهم می‌ریزد. چیزی به اسمِ موشک‌های فجرِ ۵! (+) (+)

سامانه گنبد آهنین  نتوانست مانع حملات موشکی مقاومت شود

اسرائیل خیال می‌کرد در مقابلِ مهره‌ی مهمی که از غزه گرفته، نهایتاً  مثل مواقع قبل چند راکتِ کوتاه بُرد دریافت می‌کند و هرگز در مخیله‌اش هم نمی‌گنجید که بعد از ۲۱ سال طلسم امنیت تلاویو شکسته می‌شود و فجرِپنج‌ی خواب را از چشمانِ ساکنان‌ش می‌گیرد.

من خوشحالم که در این قحطی غیرت در دنیا، در این سکوتِ مرگ‌بار بر روی این‌همه جنایت، این فجر‌پنج‌های ایرانی است که معادلاتِ یک رژیم جنایت‌‌کار را بهم می‌زند و جلوی جنایت بیشتر او را ولو به مقدارِ کمی می‌گیرد.
تسلیحات همیشه کشنده نیست، بلکه گاهی هم بازدارنده است و حالا روح‌ت شاد حاج حسن طهرانی مقدم ، فجر‌پنج‌های تو و همکاران‌ت باعث شد کودکِ مظلوم غزه چند روزی بیشتر در آغوش مادرش باشد…

جوزدگی رسانه ای این بار برای مصر

تیر ۸ام, ۱۳۹۱ دسته احوالات مصر, انقلاب‌های خاورمیانه, سایبر نوشت, سیاست خارجی, قبله‌ی اولمان! | ۳۶ دیدگاه »

همه چیز از یک خبر شروع می‌شود! خبری که در یک گوشه از این عالم اتفاق افتاده. اما انگار دیگر فقط اطلاع‌ از آن خبر موضوعیت ندارد، بلکه خبرگزاری‌ها و فعالان رسانه ای به آن خبر به دید یک “ماده‌ی اولیه” نگاه می‌کنند که قرار است تا دقایقی دیگر از آن “نمدی” بسازند برای “کلاهِ” خود.
جوری آن‌را بازتاب بدهند که در راستای تفکراتشان باشد و تاییدی باشد بر حرف‌های قبلی‌شان. هر کدام بسته به انصاف‌شان یک‌جوری آن خبر را جرح و تعدیل و سانسور و حتی دگرگون می‌کنند تا منظور خودشان را از طریق همان یک خبر به خواننده القاء کنند.

یکی می‌گردد در چهارتوی اخبار و آن‌خبر را با چاشنی یک خبرِ مبهوم‌المنبع ادغام می‌کند و تیتر می‌زندمحمد مرسی (رئیس جمهورِ‌ منتخب مصر) گفته شیعیان از یهودیان بدتر هستند” حالا این‌که این را یک مفتی عربستانی ادعا می‌کند شنیده! بماند. دیگری برمی‌دارد جوری خبر می‌نویسد که انگار رئیس جمهورِ جدید مصر هیچ‌کار دیگری ندارد اِلا نظر دادن راجع به جمهوری اسلامی و…

حرف من روی درست یا غلط بودن این خبرها نیست، حرف‌م روی خلاصه شدنِ انقلابِ مصر در یک انتخاب است! حرف‌م تمرکز بیش از حد روی مصری است که تا همین دیروز کسی برای‌ش تره هم خورد نمی‌کرد. حرفم روی کسانی است که خیال می‌کنند دوباره از مصر بوی کباب می‌آید. حرف‌م روی درشت‌نمایی یک‌سری خبرهاست برای کوچک جلوه دادن برخی مسائل مهم‌تر.

در میدان التحریر، جوانان مسیحی از نماز جماعت جوانان مسلمان محافظت می‌کنند. این یعنی نهایت زیبایی…

تا همین چند وقت پیش نهایت انتظار ما از مصر این بود که سالی نیم‌ساعت مرز غزه را باز کند و هر موقع با هزار جور ناز و ادا و امتیاز گرفتن، این کار را انجام می‌داد انگار عیدمان بود.

حالا اما که یکی از اصلی‌ترین مهره‌های امریکا و اسرائیل در منطقه توسط مردم ساقط شده و قطعاً و بدون ذره‌ای شک یکی از بزرگترین دردسرهای نظام سلطه “مصرِ جدید” خواهد بود ؛ عده‌ای برمی‌دارند مغرضانه تمام انقلاب مصر را در یک انتخاب آنهم از زاویه‌ی دید خودشان خلاصه می‌کنند.

جالب آن‌که برخی هموطنانی که امروز داعیه دارِ مصر شده اند (هواداران آقای میرحسین موسوی) و وقایع آن را بر علیه ایران تحلیل می‌کنند لااقل در یک چیز با دیکتاتور مصر شباهت دارند (داشتند!) . هر دو مورد حمایت مستقیم و علنی نخست وزیرِ رژیم صهیونیستی بودند.

واقعیت این است که وقایع مصر قبل از آن‌که در رابطه با ایران قابل تحلیل باشد، در رابطه با جهان اسلام قابل تحلیل است. و این غرض و مرض، یا جهالتِ رسانه‌ای است که انقلاب پرهزینه‌ی مردم مصر را کسی از زاویه‌ی سود و زیانِ یک انتخاب برای ایران تحلیل کند.

سقوط دیکتاتورِ گوش به فرمانِ امریکا و اسرائیل در یکی از مهم‌ترین کشورهای استراتژیک یعنی مصر ضربه‌ی بسیار سنگینی برای کشورهای سلطه‌طلب بود و همین سقوطِ رویایی به خودی خود و بدون در نظرگرفتنِ جایگزینِ آن امتیازی فوق‌العاده برای جبهه‌ی مقاومت است.

البته کاملاً هم طبیعی است کسانی که ضربه خورده اند از این به هم ریختن توازن منطقه، تلاش کنند با دروغ و دغل لااقل در ظاهر نشان دهند اوضاع آنقدر‌ها هم وخیم نیست :)

نماز جمعه ایی با طعم انقلاب

بهمن ۱۴ام, ۱۳۹۰ دسته انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, برای بحرین, ره‌بر حکیم انقلاب, قبله‌ی اولمان! | ۴۴ دیدگاه »

از زبان بسیاری از کسانی که به مقتضای سن‌شان فضای زمان انقلاب و پیش از آن را درک کرده‌اند راجع به مهارت آیت الله خامنه‌ای در سخنرانی حرف‌هایی شنیده ام حتی کسانی که مخالفِ کلیت نظام هم بوده اند به این امر صحه گذاشته اند. بعد از شهادت استاد مطهری هم گروه‌هایی به حضرت امام مراجعه می‌کنند برای جایگزین کسی که جای خالی شهید مطهری را پر کند و امام به دانشگاهیان آیت الله خامنه ای را معرفی می‌کنند. در موارد متعددی هم در صحیفه، حضرت امام خمینی(ره) تعبیراتی در خصوص ایشان دارند. از جمله :

شما اگر گمان بکنید که در تمام دنیا، رئیس جمهورها و سلاطین و امثال اینها، یک نفر را مثل آقاى خامنه ‏اى پیدا بکنید که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى قلبى‏‌اش بر این باشد که به این ملت خدمت کند، پیدا نمى‏ کنید. ایشان را من سالهاى طولانى مى‏ شناسم، و در آن زمانى که اوّل نهضت بود ایشان وارد بود و به اطراف براى رساندن پیامها تشریف مى‏ بردند، و بعد از این هم که این انقلاب به اوج خودش رسید، ایشان حاضر واقعه بود همه جا، تا آخر و حالا هم هست. یک نعمت خدا به ما، این است که داده .. 
صحیفه امام، ج‏۱۷، ص:
۲۷۳

به نظرم دو ویژگی بارز ره‌بر انقلاب در سخنرانی‌ها بخصوص خطبه‌های نماز جمعه، یکی لحن بیان شیوا و صریح و دیگری بیان مفاهیم مهم در قالب کلمات ساده است. در مورد ویژگی اول خوب شاید کسانی دیگر هم باشند که سخنانشان چنین خصوصیتی داشته باشند اما معمولاً صراحت و شیوایی ممکن است باعث شود مفاهیم سطح پایین‌تری بیان شود. اما سخنرانی‌های آیت الله خامنه ای در عین شیوایی و صراحت دارای عمق هست. به طوری که معمولاً بعد از سخنرانی‌های نماز‌جمعه بسیاری از گره‌های مبهم مطرح شده باز شده و خط و مشی شفافی عرضه می‌شود و در عین حال پیام‌های مهمی به دشمنان رسانده می‌شود.

همانطوری که انتظار هم می‌رفت خطبه‌‌های امروز جمعه ۹۰/۱۱/۱۴ (+) هم دارای تمامی این خصوصیات بود و البته بعلاوه‌ی ویژگی‌ همیشگی ره‌بر ایران یعنی طراوت و نشاط ! از خدا پنهان نیست از شما هم چه پنهان بعد از اجلاس بیداری اسلامی و جوانان به حال و هوای جوانان انقلابی دیگر کشورهای اسلامی غبطه می‌خوردم. اما امروز به خوبی فهمیدم اگر ما جوانان، مسولین، و تمامی سخنرانان و ائمه‌ی جمعه در حال و هوای فکری نشاط آور ره‌بر انقلاب قرار بگیریم دیگر شاهد چنین غبطه‌هایی نخواهم بود!
در چند جا در همین خطبه‌ها هم ره‌بر انقلاب اشاره داشتند به عدم توجه به اتحاد و همدلی و مشغول شدن به فرعیات، و گله کردند از اینکه برخی مسائل که نشان از پیشرفت دارد مطرح نمی‌شود. به نظرم بسیاری از ما و مسولین و خطباء مدت‌هاست به این آفات گرفتار شده‌ایم و این است که احساس نشاطی که باید بشود، نمی‌شود. امیدوارم از ما جوانان گرفته تا روزنامه نگاران تا سیاسیون و خطباء با الگو گیری از ایشان سعی کنیم بیشتر فضای نشاط و امید را گسترش دهیم.

نماز جمعه تهران

اما در مورد محتوای بیانات ره‌برمان حرف‌های گفتنی زیاد است. از اینکه ایشان برای دومین بار علاوه بر پیشرفت‌ها به ضعف‌ها هم اشاره داشتند و تاکید کردند نباید ضعف‌ها را انکار کرد که این کار به "نهادینه شدن" ضعف‌ها خواهد انجامید.  از اینکه صراحتاً به دنیا طلبی مسولین اشاره داشتند و از عدم رسیدن به عدالت مد نظر اسلام گله کردند. از نامه‌ی "اوباما" و پاسخ به آن سخن گفتند. در خصوص انتخابات هم درباره ردصلاحیت‌‌ و تایید صلاحیت‌ها اشاراتی داشتند که آنرا قبلاً هم بارها به شورای محترم نگهبان تذکر داده بودند و البته در آخر هم تاکید دوباره بر اینکه "قانون" حرف آخر را می‌زند. 

اشاره به این نکته‌ی مهم که مسولین ضعف‌ها را گردن هم نیاندازند و این تواضعِ البته عین واقعیت که ره‌بری هم اگر اشتباهی داشت می‌پذیرید و بیان آن که الگویی برای سایر مسولین باشد. در مورد تحریم‌ها و تاثیر آن بر افکار عمومی هم نکته‌ی جالبی بود اینکه وقتی آنرا در بوق و کرنا کنند که می‌خواهیم ایران را وادار به عقب‌نشینی کنیم و ایران هم که عقب‌نشینی نمی‌کند، باعث تحقیر در چشم ملت‌های خودشان می‌شوند.

و به نظرم اوج سخنان آنجایی بود که به قضیه‌ی بحرین اشاره فرمودند:

"ایران هرجا دخالت کند صریحاً اعلام می‌کند. برای مثال ما در ضدیت رژیم صهیونیستی دخالت کردیم که نتیجه آن هم پیروزی در جنگ‌های ۳۳ روزه و ۲۲ روزه شد. بعد از اینهم هر کس با رژیم صهیونیستی مخالفت کند پشتیبان او هستیم و کمکش می‌کنیم.  اینکه حاکم جزیره بحرین اعلام میکند که ما در این کشور دخالت می‌کنیم حرف نادرستی است  چرا که اگر در قضیه بحرین دخالت می‌کردیم ماجرا جور دیگری می‌شد."

بیان چنین سخنان و تهدید صریحی را باید در چارچوب فضای کنونی جهان و در مقابل تهدیدات مضحک اسرائیل تحلیل کرد. فی‌الواقع وقتی ره‌بر انقلاب چنین صریح از نابودی اسرائیل سخن می‌گویند و رسماً اعلام می‌کنند ما حمایت می‌کنیم از مبارزان با اسرائیل یعنی رشته شدن تمام پنبه‌های رسانه‌های آنان و اینکه این هم ته حرفی که شما می‌خواهیید بگویید را خودمان گفتیم، حالا هرکاری می‌توانید بکنید، بکنید! و این نشان از اشراف ره‌بر انقلاب از اوضاع و احوال و بلوف زنی‌های کودک زشت منطقه دارد که قطعاً در چند روز آینده شاهد گسترش بازتاب‌های وسیعی که از همین‌حالا هم شروع شده خواهیم بود. و البته "آل خلیفه" را هم یکی با کاردک از روی زمین جمع کند لطفاً :)‌

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبعدازنوشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 • عکس، تصویری است که خبرگزاری رویترز برای بازتاب بیانات ره‌بر انقلاب استفاده کرده است و مربوط به همین جمعه می‌باشد(+) از رویترز بعید بود چنین عکس گویا و پر از مفهومی را قرار بدهد. ولی خوب دمش گرم؛ عکس عالیه!

یک + ۹ نکته پیرامون طرح خائنانه‌ی کشور مستقل فلسطین

مهر ۶ام, ۱۳۹۰ دسته سیاست خارجی, قبله‌ی اولمان!, وقایع اتفاقیه | ۷۱ دیدگاه »

 

یکی از مسائلی که این‌روزها در موردش زیاد می‌شنویم، بحث ِ پیشنهادِ پذیرش کشور مستقل فلسطینی توسط سازمان ملل است. این طرح توسط محمودعباس(+) رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین(+) مطرح شده و مدتی است مهمترین نکته راجع به سرزمین‌های اشغالی بحث پیرامون این مطلب است که موافقان و مخالفان فراوانی دارد(+). بخصوص بعد از سخنرانی احساسی(+) و نمایش مانند محمود عباس در سازمان ملل، این شخص در نظر برخی‌‌ها تا حد یک قهرمان پیش‌رفت!
تقریباً می‌توان گفت هم‌اکنون جو غالب ِ اکثر دور گودنشینان و کسانی که از دور دستی بر آتشِ قضایای فلسطین دارند موافقت کامل با بیان این طرح است. هر چند به جد معتقدم این افراد یکی به دلیل پس‌زمینه‌‌های ذهنی مبنی بر وجود کشوری به نام اسرائیل است که موافق این طرح شده‌اند و دیگر به دلیل غیرانقلابی بودن این طرح است که موافق‌ش شده اند!
اما به راستی چرا افرادی با اینکه ‌می‌دانند اوباما گفته این طرح را وتو می‌کند(+)، از آن حمایت می‌کنند؟ اهداف واقعی این طرح چیست؟  فراتر از رویا‌پردازی و احساسات در خصوص این طرح چه باید گفت؟ حقیقتاً اگر نخواهیم بدبینانه نگاه کنیم و بگوییم پشت پرده،‌ لااقل عواقب طرح چنین بحثی چیست؟ سوابق بیان چنین طرح‌هایی چه نکاتی را برای ما روشن می‌سازد؟

چون بحث راجع به این موضوع و سوالات بالا به مقدمه و مواخرات فراوانی نیاز دارد، بهتر دیدم که نکاتی را به صورت موردی بیان کنم و در آخر نتیجه‌ را برعهده‌ی خواننده‌ی این سطور بگذارم:

۱) دزدهای جنایت‌کار و خطرناکی به بهانه‌ی مهمانی وارد یک خانه شده‌اند. ساعتی بعد از ورود به خانه، اسلحه‌های خود را بیرون می‌آورند و شروع به تهدید و جنایت می‌کنند. تعدادی از افراد خانواده‌ی میزبان (زن باردار، کودک شبرخواره، پیرمرد ۸۰ ساله) به طرز فجیعی کشته می‌شوند. تعدادی دیگر گرفتار شده و به بند کشیده می‌شوند. تعدادی به سوی حیاط خانه  و خیابان فرار می‌کنند و مقداری دیگر از افراد خانواده درون اتاق‌ها باقی می‌مانند. آنها که توانسته‌اند به حیاط فرار کنند قضیه را به پلیس اطلاع می‌دهند اما در عین ناباوری پلیس از دزد‌ها حمایت می‌کند و می‌گوید آنها حق دارند در خانه بمانند و ما آنها را صاحب خانه می‌دانیم(+)! همین امر باعث می‌شود دزد‌ها جسارت بیشتری پیدا کنند و هر روز جنایت کنند. گروهی که در خانه مانده‌‌اند با کمترین امکانات مقابل دزد‌ها ایستادگی کرده و هر روز کشته می‌دهند.
در این میان همیشه دقیقا درست وقتی افکار عمومی مردم بر علیه دزدها فعال می‌شود و گروه باقی مانده در خانه به پیروزی‌هایی دست پیدا می‌کنند و دزدها در ضعیف‌ترین موقعیت خود به سر می‌برند، یک عده از همین افرادی که بیرون از خانه یا در حیاط هستند طرحی ارائه می‌دهند که بیایید خانه را نصف کنیم! نصف مال ما و نصف مال دزدها! (البته آن نصفی که دارند داخل‌ش می‌جنگند مال دزدها و حیاط مال ما!)

۲) این خلاصه‌ایی بود برای تقریب به ذهن از حوادثی که سالهاست در فلسطین اشغالی دارد اتفاق می‌افتد. اسرائیلی‌ها ۶۰ سال پیش به بهانه‌ی مشکوک هولاکاست که توسط اروپایی‌ها اتفاق افتاده کشور مستقل فلسطین را اشغال کردند و کشوری جعلی به نام اسرائیل به وجود آوردند. تحت حمایت کامل مدعیان آزادی و حقوق بشر انواع و اقسام هولناک‌ترین جنایت‌ها را انجام داده و می‌‌دهند. در مقابل مردمان مظلوم فلسطین قریب ۴۰ سال به هر راه دیپلماتیکی که می‌شد متوسل شدند اما کوچکترین سودی نبردند!

۳) تا اینکه حدود ۲۴ سال قبل بر اثر یک حادثه‌ی هولناک رانندگی در جنوب غزه، به این نتیجه رسیدند تنها راه مقابله با اسرائیل مقابله‌ی تن با تانک است! سنگ به دست گرفتند و انقلابی به اسم انتفاضه‌ی اول به راه انداختند. حدود ۴ سال رژیم صهیونیستی با خطرناک‌ترین اتفاق مواجه شد. اسرائیل به وحشت افتاد و به خود لرزید اما فکر نابی کرد! توسط یه عده ساده لوح طرح به اصطلاح صلحی  را مطرح کرد و مذاکرات سازش در مادرید را به راه انداخت و با این کار فلسطینیان به پا خواسته را در حالت نه جنگ نه صلح قرار داد و ضمن گرفتن امتیازات فراوان از آنها و پذیرش ضمنی اسرائیل کوچکترین سودی به فلسطینیان نرسید و حاصل آن تنها سست شدن مبارزان و تحت فشار قرار گرفتنشان شد.

۴) گذشت ده سال از آن تاریخ، نشان داد که همه تلاشهاى حامیان صهیونیسم در جهان، براى نجات رژیم اسرائیل از فشارهاى ناشى از مبارزات مسلمانان بوده و آنچه را که به مذاکره‏ کنندگان فلسطین وعده داده بودند، سرابى بیش نبوده است. این امر بعلاوه‌ی ۴ دلیل دیگر(+) موج دوم انقلاب مبارزان مایوس از همه‌جا را رقم زد و انتفاضه‌ی دوم به وقوع پیوست!

۵) رژیم اسرائیل از زمانى که رسماً توسط سازمان ملل تأیید شد – یعنى بیش از نیم قرن قبل – تا سال قبل از انتفاضه‌ی دوم یکّه‏ تازى مى‏ کرد و هیچ چیز و هیچ کس جلودارش نبود؛ ولى مقاومت اسلامى لبنان که مرکّب از چند هزار جوان مسلّح به سلاح ایمان است، خواب این رژیم و حامیانش را پریشان کرد. این جوانان عزیز بدون دادن هیچ‏گونه امتیازى به اسرائیل، آن رژیم غاصب را با خوارى از جنوب لبنان بیرون کردند. پیروزى این عزیزان، چراغ راهِ دیگر مبارزان مسلمان شد و امروز شاهد انتفاضه مسجدالاقصى‏ هستیم که از نوع مقاومت اسلامى لبنان در ابعادى وسیع است.(+)

۶) نسخه‌ی موفق حزب الله که برای اولین بار در جنگهای ۳۳ روزه و ۲۲ روزه موفق شده بود اسرائیل را برای همیشه از لبنان بیرون براند، خط بطلانی بر اندیشه‌های به اصطلاح صلح و مذاکره با اسرائیل کشید و نشان داد تنها راه دستیابی به حقوق حقه‌ی مردم مظلوم فلسطین مبارزه‌ی تن با تانک است.

۷) شاید دیدن همین امر باعث شدن مردمان فلسطین با اکثریت قاطع آراء به حماس رای بدهند تا آرمان آزادی فلسطین، در پرتو اندیشه‌های مبارزان تحقق یابد که این رای مردم منجر به خشم اسرائیل و شکل گیری زندان غزه شد که از کم و کیف آن همگی‌ آگاه هستیم!

۸)  این امر باعث شد تا به نوعی چراغ مبارزه با اسرائیل رو به افول رود. اما حالا که دوباره افکار عمومی ملت‌های انقلابی منطقه بر علیه‌ اسرائیل خروشیده و لانه‌های اسرائیل یک به یک در حال فتح شدن است و از نیل تا فرات فریاد الموت لاسرائیل بلند است و این رژیم و حامیان غربی‌ش در بدترین دوران به سر می‌برند(+)  باز یک عده خائن پیدا شده که احمقانه دم از طرح بارها شکست‌خورده‌ی کشور مستقل فلسطینی می‌زنند! طرحی که همه می‌دانند قطعاً توسط ایالات متحده وتو خواهد شد اما ساده لوحانه از آن دفاع می‌کنند!

۹) ایکاش فرصت بود تا از شخصیت محمود عباس نماینده‌ی خودخوانده‌ی مردم فلسطین بیشتر بنویسم(+ و +).  وی بر خلاف حماس به هیج عنوان برآمده از دمکراسی نیست و صرفاً کسی است که غربی‌ها ترجیح می‌دهند با سازمان او مذاکره کنند! ایشان باید جوابگو باشد ۲۱ سال دم از مذاکره زدن توسط سازمان متبوع‌ش چه سودی عائد مردمان فلسطین کرده که حالا از کیسه‌ی خلیفه می‌بخشد! و از سرزمینی که مردمانش حماس را نماینده‌ی خود می‌دانند می‌خواهد به اسرائیل باج بدهد تا وعده‌ی‌ کشور مستقل در سرزمین‌ خودشان را به او بدهند؟! و با توجه به اینکه همه می‌‌دانند این طرح وتو خواهد شد آیا باز بجز فشل کردن مردم مبارز، این طرح هدفی را دنبال می‌کند؟!

۱۰)  یاسر عرفات با تمام انتقادهایی که با آن مواجه بود وقتی به سازمان ملل رفت؛ در آخر سخنرانی‌ تاریخ‌‌یش لااقل بیان کرد در یک دستم زیتون و در دست دیگرم اسلحه دارم. کمک کنید نگذارید زیتون از دستم بیفتد! اما محمود عباس حتی همین یک مفهوم را هم نگفت! و فقط موقعیتی را فراهم آورد تا باز اسرائیل نفسی تازه کند و با قرار گرفتن مبارزان در حالت نه چنگ نه صلح از زیر بار فشار خارج شود! معلوم نیست چند بار باید از یک سوراخ گزیده شوند تا درس عبرتی برایشان باشد! هر ساعت که می‌گذرد اسرائیل روزی زمین دارد واقعیات را تغییر می‌دهد(+) آنوقت یک عده ساده لوح باز به راحتی دارند بازی می‌خورند یا شاید هم بازی می‌دهند!

فلسطین ناموس مسلمین است. شاید برخی اعرابِ مشکوک بتوانند قلیان به دست به تماشای پامال شدن ناموس‌شان در آغوش صهیونیست‌ها بنشینند. اما تا وقتی حتی یک نفر از فرزندان روح الله نفس می‌کشد هیهات که روش آزموده‌ شده و پیروزی آفرین انتفاضه تحت تاثیر طرح‌های احمقانه‌ی صلح‌چی‌های  ساده لوحی مثل محمود عباس ذبح شود. وعده‌ی خدا حق است و فلسطین آزاد می‌شود اما فقط با انتفاضه‌ی جوانان برومندش نه هیچ چیز دیگر!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبعدازنوشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 • حرفهای گفتنی پیرامون این موضع بسیار فراوان است و در متن بالا سعی شد فقط خلاصه‌ایی بیان شود، در ضمن کامنت‌های همین پست پاسخگوی سوالات احتمالی پیرامون این متن هستم.