وکیلانه » انقلاب‌های خاورمیانه
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

بایگانی برای دسته انقلاب‌های خاورمیانه

چرا در دفاع از منافع ملی‌مان تعارف و تعلل می‌کنیم؟؟

ژوئن 16th, 2012 دسته انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, برای بحرین, سیاست خارجی | 20 دیدگاه »

• “بهترین دفاع حمله است.” نمی دانم چند بار این جمله را در نوشته هایم تکرار کرده ام ولی هزار بار دیگر هم که بگویم کم است. چون شک ندارم هرکسی در این دنیا سیاستِ منفعلانه در پیش بگیرد محکوم به شکست است. هر کس بنشیند ببیند رقیب چه می کند و تازه در پی پاسخی برای رقیب باشد محکوم به شکست است.

کشوری پیروز است که اولاً منافع رقیب را مورد شناسایی قرار بدهد و دائم در حال حمله به آنها باشد تا رقیب فرصتی برای ابتکار عمل پیدا نکند؛ در ثانی بسیار دورتر از مرزهای جغرافیایی خودش در حال دفاع از منافع‌ش باشد تا اگر بنا بود پاسخی دریافت کند پاسخ مستقیم به خودش برخورد نکند.

 ایالات متحده‌ی امریکا منافع خودش را بسیار دورتر از مرزهای جغرافیایی خودش تعریف کرده و اگر چنین نمی‌کرد این‌همه بمب و کشتار بجای عراق و افغانستان و اسرائیل و لبنان و شمال افریقا باید در مرزها و حتی داخل خاک امریکا اتفاق می‌افتاد!

 اگر بنا باشد دو کشور که دشمنی بنیادین با جمهوری اسلامی ایران دارند را نام ببریم یکی امریکاست و دیگری عربستان سعودی.

 امریکا و عربستان سعودی منافع مشترک بسیاری در منطقه دارند. ولی اوج منافع مشترک این دو کشور چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ سیاسی در “بحرین” جمع شده.

انقلابیون بحرین آرام ترین تظاهرات را برگزار می کنند

 بحرین خط مقدمی است که اگر انقلاب مردم در آن پیروز بشود ظرف فقط چند ماه انقلابی شبیه به همان در عربستان سعودی رخ خواهد داد.

 امریکا بدون وجود عربستان سعودی که سرشاخه ی کشورهای حاشیه ی خلیج است تقریباً توان انجام هیچ کاری را در منطقه ندارد.

 در دنیایی زندگی می‌کنم که حاکمیت‌ها برای منافع خودشان از هیچ کاری دریغ نمی‌کنند. مثلاً رئیس رژیمی (اسرایل) که در هر ۷ روز یک کودک را سلاخی می‌کند در مجامع عمومی می‌گوید تحمل دیدن جنازه‌ی کودکان در سوریه را ندارد و پادشاهِ کشوری‌(عربستان) که غیرانسانی‌ترین قوانین را داراست و کوچک‌ترین حقِ نظری ولو به صورت ظاهری برای مردم‌ش قائل نیست نگرانِ دمکراسی و آزادی بیان در سوریه می‌شود و کنفرانس دفاع از “آزادی” برگزار می‌کند.

 در چنین دنیایی ما برای منافع خودمان در بحرین چه کاری انجام داده ایم؟ صرفاً منافع را در نظر بگیریم. اینکه در بحرین چه می گذرد و اینکه بیش از ۷۰ درصد بحرینی ها شیعه هستند و اینکه ۲۵ درصد بحرینی ها اصالت ایرانی دارند را کنار می گذاریم.
فقط منافع خودمان را در نظر بگیریم. ما برای منافع خودمان چه کرده ایم؟ چه عمل مبتکرانه ی دیپلماتیک را انجام داده ایم؟ چند کنفرانس دفاع از بحرین برگزار کرده ایم؟ در حالی که یک نسل کشی آرام در بحرین جاری است. وهابی های سعودی بدون هیچ گونه شرطی در بحرین دارند تابعیت می گیرند تا یک تغییر هویت برای این کشور صورت بگیرد. و در مقابل ما…؟

مطالب مرتبط :
۳ دلیل کوتاه بر چرایی شدت بحران در بحرین
در دام شیطنت حاکمان عرب منطقه نیفتیم
اتهام ایالات متحده به ایران مردم جهان را به خنده واداشت !
این تصاویر را ببینید و اگر توانستید شب راحت بخوابید…

در دام شیطنت حاکمان عرب منطقه نیفتیم

آوریل 19th, 2012 دسته احمدی‌نژادی نوشت, انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, سیاست خارجی, وقایع اتفاقیه | 13 دیدگاه »

در حالی که "مد روز" له کردن دکتر احمدی‌نژاد به هرشکل و به هر بهانه‌ی ممکن است، اقدام کم‌نظیر آقای رئیس جمهور در خلال نودونهمین سفر استانی یعنی دیدار با مردم شهرستان ابوموسی، تحسین گروه‌ها و جریان‌های مختلف و بسیاری از ایرانی‌ها را در پی داشت(+). از سوی مقابل این اقدام که در دولت‌های قبلی معمولاً یک "تابو"(!) محسوب می‌شده؛ موجب واکنش کشورِ جوانِ امارات متحده‌ی عربی و برخی دیگر از حاکمان عرب منطقه شد.(+)

به دنبال واکنش این کشورها احساساتِ به حق و میهن‌دوستانه‌ی ایرانیان برانگیخته شد و پیشنهاد‌های مختلفی برای مواجه به این مُدعای نامعقولِ شیخ‌نشینان حاشیه‌ی خلیج ارائه شد. از احضار و اخراج سفیر گرفته تا کنایه‌های لفظی جالب و حتی تهدید‌های نظامی. تا اینجای کار تقریباً همه چیز طبیعی بود.
اما در ادامه به نظرم باید این ماجرا را وسیع‌تر از این تحلیل کرد و این قبیل شیطنت‌ها را قطعاتی از یک پازل بزرگ دید و مردم و مسولین با  نگاهی اینگونه، بسیار صبورانه‌تر و دقیق‌تر و به دور از احساسات به مواجه با آنها فکر کنند. مخصوصاً وقتی قرینه‌های مشخص‌تری برای دامن زدن به این نوع شیطنت‌ها پیدا می‌شود. مثل خبرِ دروغِ (+) اعدام چند ایرانی در عربستان.(+) یا درخواست مسولین ایالات متحده‌ی امریکا برای مذاکره بین ایران و امارات در خصوص جزائر سه‌گانه! (+)


چرا که در فرای این قبیل مسائل دست‌کم سه فایده برای حاکمان عرب منطقه می‌توان متصور بود:

1) پس از مذاکرات رضایت‌بخش ایران با پنج‌بعلاوه‌یک که ظاهراً تا اینجای کار به هر دلیلی، هر دو طرف رضایت نسبی از آن دارند و نیز قرار مذاکرات بعدی در بغداد، تنها دو گروه این میان متضرر شدند. اول رژیم صهیونیستی که نارضایتی خود از مثبت بودن نتایج این مذاکرات را علنی بیان می‌کند. دوم حاکمان عرب منطقه که برای تشدید تنش میان ایران و غرب مدت‌هاست ناخن می‌سابند و حالا سرشان بی‌کلاه مانده. اکنون این قبیل قیل و قال‌ بر سر بدیهیات، در صورت توجه ایران به آن و بازی ایران در زمین‌شان و واکنش شدید یا هرچیزی که به این دعوای یک‌طرفه دامن بزند و باعث تنش بشود می‌تواند ایران را درگیر مسائل حاشیه‌ایی کرده و باعث بشود در مذاکرات بغداد ایران مجبور باشد دست پایین‌تر را بگیرد!

2) در حالی که جمهوری اسلامی ایران بارها با اسناد تاریخی بسیار، حاکمیت بر این جزایر را اثبات کرده، و اکنون یدمالکیت بر این سرزمین‌ها را هم دارد هر نوع پذیرش مذاکره و یا حتی گفت‌و‌گو درباره پذیرش یا عدم پذیزش مذاکره بر سر حق سرزمینی مسلم‌ش در واقع یک گام عقب‌نشینی محسوب شده و به سود مدعیان این جزایر است! چرا که در دعاوی بین‌المللی بیشتر از اسناد و ادله‌، این پذیرشِ جهانی است که می‌تواند یک پرونده را دوباره مفتوح کند و اصرار امریکا برای مذاکره بر سر این قضیه در این چارچوب تعریف می‌شود و وقتی یک پرونده مفتوح شد باز بیشتر از اسناد و ادله مسائل سیاسی هستند که تعیین کننده می‌شوند. حالا ببینید چقدر ساده‌لوحی است که برخی سبز‌ها در داخل هم به اسم مثلاً دیپلماسی پیشنهاد می‌دهند بر سر این موضوع بنشینیم و با اعراب مذاکره کنیم! (+)

3) مؤسسه آمریکایی "هریتیج" در مقاله‌ایی با عنوان "راهکارهای پس از سقوط تولید نفت سعودی" درباره‌ی وقوع انقلاب در عربستان و پیامد‌های اقتصادی آن برای امریکا هشدار می‌دهد وقوع چنین انقلابی به مراتب پرهزینه‌تر و خطرناک‌تر از بسته شده تنگه‌ی هرمز خواهد بود و امریکا باید با استفاده  از نفوذ و ابزار‌های خود برای کمک به هم پیمانان‌ عرب‌ش برای جلوگیری از وقوع بحران تلاش کند.(+)
واقعیت این است که حاکمان عرب منطقه از ملت‌های‌شان بسیار فاصله دارند و دیر یا زود سرنوشت کشورهای منطقه به دست ملت‌های مظلوم خواهد افتاد. اما پادشاهان این کشورها بسیار تمایل دارند تا از طریق دعوای قدیمی عرب و عجم احساسات ملت‌های خود را تحریک کرده و هر اعتراضی را همانند بحرین به جریان وابسته به ایران نسبت دهند تا حتی برای چند صباحی هم که شده جلوی دومینوی سقوط دیکتاتورها را بگیرند.

با توجه به مطالب گفته شده بهترین راه‌کار برای مواجه به این قبیل شیطنت‌ها تکی از جنس سفر آقای رئیس جمهور و بعد تغافل همراه با هوشیاری است و نیاز به هیچ حرکت دیگری نخواهد بود و البته از آن‌سو هم نباید با هر خبر مبهمی فشار بر وزارت امور خارجه آورده شود و هر چیزی فوراً دالِ بر بی‌تحرکی آن تلقی شود.

و البته نباید فراموش کنیم چنین دعواهایی میراثِ شوم سستی برخی پادشاهان خائن سرزمینمان و به طور خاص خاندان پهلوی است.

مطالب مرتبط :
ابتکار هسته‌ایی ایران و ۳ اتفاق مهم
•  ۳ دلیل کوتاه بر چرایی شدت بحران در بحرین
اتهام ایالات متحده به ایران مردم جهان را به خنده واداشت !

نماز جمعه ایی با طعم انقلاب

فوریه 3rd, 2012 دسته انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, برای بحرین, ره‌بر حکیم انقلاب, قبله‌ی اولمان! | 44 دیدگاه »

از زبان بسیاری از کسانی که به مقتضای سن‌شان فضای زمان انقلاب و پیش از آن را درک کرده‌اند راجع به مهارت آیت الله خامنه‌ای در سخنرانی حرف‌هایی شنیده ام حتی کسانی که مخالفِ کلیت نظام هم بوده اند به این امر صحه گذاشته اند. بعد از شهادت استاد مطهری هم گروه‌هایی به حضرت امام مراجعه می‌کنند برای جایگزین کسی که جای خالی شهید مطهری را پر کند و امام به دانشگاهیان آیت الله خامنه ای را معرفی می‌کنند. در موارد متعددی هم در صحیفه، حضرت امام خمینی(ره) تعبیراتی در خصوص ایشان دارند. از جمله :

شما اگر گمان بکنید که در تمام دنیا، رئیس جمهورها و سلاطین و امثال اینها، یک نفر را مثل آقاى خامنه ‏اى پیدا بکنید که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى قلبى‏‌اش بر این باشد که به این ملت خدمت کند، پیدا نمى‏ کنید. ایشان را من سالهاى طولانى مى‏ شناسم، و در آن زمانى که اوّل نهضت بود ایشان وارد بود و به اطراف براى رساندن پیامها تشریف مى‏ بردند، و بعد از این هم که این انقلاب به اوج خودش رسید، ایشان حاضر واقعه بود همه جا، تا آخر و حالا هم هست. یک نعمت خدا به ما، این است که داده .. 
صحیفه امام، ج‏۱۷، ص:
۲۷۳

به نظرم دو ویژگی بارز ره‌بر انقلاب در سخنرانی‌ها بخصوص خطبه‌های نماز جمعه، یکی لحن بیان شیوا و صریح و دیگری بیان مفاهیم مهم در قالب کلمات ساده است. در مورد ویژگی اول خوب شاید کسانی دیگر هم باشند که سخنانشان چنین خصوصیتی داشته باشند اما معمولاً صراحت و شیوایی ممکن است باعث شود مفاهیم سطح پایین‌تری بیان شود. اما سخنرانی‌های آیت الله خامنه ای در عین شیوایی و صراحت دارای عمق هست. به طوری که معمولاً بعد از سخنرانی‌های نماز‌جمعه بسیاری از گره‌های مبهم مطرح شده باز شده و خط و مشی شفافی عرضه می‌شود و در عین حال پیام‌های مهمی به دشمنان رسانده می‌شود.

همانطوری که انتظار هم می‌رفت خطبه‌‌های امروز جمعه 90/11/14 (+) هم دارای تمامی این خصوصیات بود و البته بعلاوه‌ی ویژگی‌ همیشگی ره‌بر ایران یعنی طراوت و نشاط ! از خدا پنهان نیست از شما هم چه پنهان بعد از اجلاس بیداری اسلامی و جوانان به حال و هوای جوانان انقلابی دیگر کشورهای اسلامی غبطه می‌خوردم. اما امروز به خوبی فهمیدم اگر ما جوانان، مسولین، و تمامی سخنرانان و ائمه‌ی جمعه در حال و هوای فکری نشاط آور ره‌بر انقلاب قرار بگیریم دیگر شاهد چنین غبطه‌هایی نخواهم بود!
در چند جا در همین خطبه‌ها هم ره‌بر انقلاب اشاره داشتند به عدم توجه به اتحاد و همدلی و مشغول شدن به فرعیات، و گله کردند از اینکه برخی مسائل که نشان از پیشرفت دارد مطرح نمی‌شود. به نظرم بسیاری از ما و مسولین و خطباء مدت‌هاست به این آفات گرفتار شده‌ایم و این است که احساس نشاطی که باید بشود، نمی‌شود. امیدوارم از ما جوانان گرفته تا روزنامه نگاران تا سیاسیون و خطباء با الگو گیری از ایشان سعی کنیم بیشتر فضای نشاط و امید را گسترش دهیم.

نماز جمعه تهران

اما در مورد محتوای بیانات ره‌برمان حرف‌های گفتنی زیاد است. از اینکه ایشان برای دومین بار علاوه بر پیشرفت‌ها به ضعف‌ها هم اشاره داشتند و تاکید کردند نباید ضعف‌ها را انکار کرد که این کار به "نهادینه شدن" ضعف‌ها خواهد انجامید.  از اینکه صراحتاً به دنیا طلبی مسولین اشاره داشتند و از عدم رسیدن به عدالت مد نظر اسلام گله کردند. از نامه‌ی "اوباما" و پاسخ به آن سخن گفتند. در خصوص انتخابات هم درباره ردصلاحیت‌‌ و تایید صلاحیت‌ها اشاراتی داشتند که آنرا قبلاً هم بارها به شورای محترم نگهبان تذکر داده بودند و البته در آخر هم تاکید دوباره بر اینکه "قانون" حرف آخر را می‌زند. 

اشاره به این نکته‌ی مهم که مسولین ضعف‌ها را گردن هم نیاندازند و این تواضعِ البته عین واقعیت که ره‌بری هم اگر اشتباهی داشت می‌پذیرید و بیان آن که الگویی برای سایر مسولین باشد. در مورد تحریم‌ها و تاثیر آن بر افکار عمومی هم نکته‌ی جالبی بود اینکه وقتی آنرا در بوق و کرنا کنند که می‌خواهیم ایران را وادار به عقب‌نشینی کنیم و ایران هم که عقب‌نشینی نمی‌کند، باعث تحقیر در چشم ملت‌های خودشان می‌شوند.

و به نظرم اوج سخنان آنجایی بود که به قضیه‌ی بحرین اشاره فرمودند:

"ایران هرجا دخالت کند صریحاً اعلام می‌کند. برای مثال ما در ضدیت رژیم صهیونیستی دخالت کردیم که نتیجه آن هم پیروزی در جنگ‌های ۳۳ روزه و ۲۲ روزه شد. بعد از اینهم هر کس با رژیم صهیونیستی مخالفت کند پشتیبان او هستیم و کمکش می‌کنیم.  اینکه حاکم جزیره بحرین اعلام میکند که ما در این کشور دخالت می‌کنیم حرف نادرستی است  چرا که اگر در قضیه بحرین دخالت می‌کردیم ماجرا جور دیگری می‌شد."

بیان چنین سخنان و تهدید صریحی را باید در چارچوب فضای کنونی جهان و در مقابل تهدیدات مضحک اسرائیل تحلیل کرد. فی‌الواقع وقتی ره‌بر انقلاب چنین صریح از نابودی اسرائیل سخن می‌گویند و رسماً اعلام می‌کنند ما حمایت می‌کنیم از مبارزان با اسرائیل یعنی رشته شدن تمام پنبه‌های رسانه‌های آنان و اینکه این هم ته حرفی که شما می‌خواهیید بگویید را خودمان گفتیم، حالا هرکاری می‌توانید بکنید، بکنید! و این نشان از اشراف ره‌بر انقلاب از اوضاع و احوال و بلوف زنی‌های کودک زشت منطقه دارد که قطعاً در چند روز آینده شاهد گسترش بازتاب‌های وسیعی که از همین‌حالا هم شروع شده خواهیم بود. و البته "آل خلیفه" را هم یکی با کاردک از روی زمین جمع کند لطفاً :)‌

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبعدازنوشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 • عکس، تصویری است که خبرگزاری رویترز برای بازتاب بیانات ره‌بر انقلاب استفاده کرده است و مربوط به همین جمعه می‌باشد(+) از رویترز بعید بود چنین عکس گویا و پر از مفهومی را قرار بدهد. ولی خوب دمش گرم؛ عکس عالیه!

سفر تصویری به 33 سال قبل؛ وقتی می‌خواستند انقلاب ایران را مثل این‌روزهای مصر بدزدند !

نوامبر 27th, 2011 دسته احوالات مصر, انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, بریده‌های روزنومه‌ایی | 52 دیدگاه »

اگر بخواهیم خیلی سریع اوضاع و احوال این روزهای مصر را تحلیل کنیم تا برسیم به اصل موضوع، باید بگوییم بسیار غم‌انگیز است که انقلاب یک ملت را بدزدند! مردمی با وجود تمام سختی‌های غیرقابل وصف به میدان التحریر آمده بودند تا آزاد شوند. حتی بهای سنگین و خونین بیرون انداختن دیکتاتورشان را هم نقداً پرداخت کردند و دیکتاتور هم خلع شد امــــا بیش از 9 ماه است که یک گروه نظامی با پشتیبانی کامل غرب، انقلاب را به گروگان گرفته اند و هیچ باکی هم  ندارند از اینکه همان حمام خون را در التحریر به راه بیندازند.
حالا هم بعد از 9 ماه کشت و کشتار، به مردم وعده می‌دهند! می‌خواهیم برایتان نخست وزیر تعیین کنیم! چه کسی؟ پیرمرد سالخورده‌ ایی که سال‌های سال در مقام‌ معاون وزیر، وزیر و حتی نخست‌وزیر  دیکتاتور بوده. یعنی دور زدن کامل مردم بیچاره، و این درد کمی نیست! و البته این تنها درد هم نیست. قصه ی مصر حکایت پرغصه‌ و پراز رمز و رازی شده.
بگذریم. نوشته‌ی حاضر را با وجود تمام سختی‌ش و اینکه بیش از 9 ساعت کار مفید برده، آماده کردم تا نشان دهم 33 سال پیش که مردمِ غیور و آگاه ایران در جایی از تاریخ ایستاده بودند که اکنون کشورهای عربی تازه می‌خواهند به آن برسند، باز هم چنین حکایتی بود. قصه‌ی دزدی انقلاب! اما خدا را شکر یک مرد ایرانی بود به نام خمینی و یک ملتِ ایران بود گوش به فرمان خمینی! و مگر کسی را یارای دزدی انقلاب ازاین امت و امام بود؟

همراه هم نگاهی می‌اندازیم به حکایت شکست دزدی انقلاب 57 مردم ایران!
(برای مشاهده تصاویر در کیفیت بهتر و اندازه بزرگتر روی آنها کلیک کنید)

ادامه‌ی مطلب

ادامه این مطلب را بخوانید »

صفحه 3 از 612345...قبلی »