وکیلانه » » دو خط سرخ و سبز
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
دو خط سرخ و سبز
۱۳ام, آبان ۱۳۸۹| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۵۹]

به نام خدای زهراء

۱۲ روز تا عرفه
۲۱ روز تا غدیر
۳۳روز تا محرم

۵۶ روز تا نه دی


دیر زمانی است که عطر لطیف ظفر در کوچه پس کوچه های جهان ، به مشام می رسد. غرب آرزوهای لجن بارش به غروب رسیده و دنیا نظاره گر افول این ابرقدرت نماهاست. در باتلاق فرهنگش دست و پا میزند و اقتصاد غیر الهی او هم ، ناگزیر از پذیرش شکست است .
از این سو اما ، پیشرفت روزافزون تفکرات انقلاب اسلامی است. نگاهی به آخرین آمار مشارکت مردم در دمکراسی  در ایران یعنی ۸۰% و نگاهی به آخرین آمار مشارکت مردم در دمکراسی در ایالات متحده که حتی حاضر به ارائه ی آمار آن نیستند ، این را بیشتر می نمایاند .
در تحلیل این اوضاع باید نظاره کرد به زیربنای تفکرات شیعه/ شیعه مکتبی است که شکست برایش معنا ندارد ! شیعه را دو خط است.
خط سرخ حسینی و شهادت طلبی در پشت سر و خط سبز انتظار و مهدویت در پیش رو ، به شیعه اگر فشار بیاورند نگاهی به سال ۶۱ هجری می کند، حسین (ع) ، عزیز زهرا ، همه ی هستی خود را فدای آرمان هایش کرد ، پس چه باک که ما هم در راه خدا تکه تکه  شویم که در آن صورت  هر ذره ی بدنمان نام زیبای ” خ ا م ن ه ا ی” را فریاد می زند. پس شیعه را از آرزویش نمی توان هراساند.
از این سو ،بچه شیعه ها را اما اگر آزاد بگذارند ، نگاهی به پیش رو می کند و در افق دیدش مردی است خدایی که آمدنی است و در انتظار این مرد نمی نشینند ، بلکه می ایستند! و این است رمز پیروزی .
این دو خط سرخ و سبز ، به مثابه دو بال است برای شیعه که اوج پرواز او را دور از دسترس مکاران روزگار قرار می دهد. و هر کس از این دو خط به هر بهانه ای دوری کند، قطعا به ورطه ی انحراف می افتد. که فرمود : “هر مسلمانی که  در دلش آرزوی شهادت نباشد به شعبه ای از نفاق مرده!” و چیزی که عیان است چه حاجت به بیان ،که انتظار شالوده ی تفکر نهضت است.
پس باید در این روزگار ، تعجیل کنیم در خودسازی که بلاشک عشق در یک قدمیست!

____________________________________________

* در خیابان که قدم می زنم با خودم می اندیشم ، شاید برخی بی فرهنگ ها ، پاچه های خود را تعمداً بالا زده اند تا از خون شهدا رنگی نشود ! و خشم مقدس من از این است که  برای ندیدن آنها ، چشم ها را باید بست و با چشم بسته راه رفت تا مبادا متهم به خشونت شویم.
دوست عزیزی از اوضاع حجاب در یکی از نقاط تهران برایم می گفت و من لحظه ای به فکر فرو رفتم که
قدس نه آن قبله ی اول مسلمانان بلکه در غربی ترین نقطه پایتخت ام القرای مسلمین قرار دارد. اینجا غیرت در غربت غوطه می خورد و قدس در گمنامی، خون می گرید و افسوس که هیچ رگه ای از انتفاضه ی ارزش ها در این نقطه از جغرافیای شیعه نمی بینی. ایکاش آنجا بودیم تا غرب تهران را هم همچون قدس ، مقدس می کردیم !



دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: