وکیلانه » » تمام سهم یک ملت ز دادگاه!
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
تمام سهم یک ملت ز دادگاه!
۲۱ام, تیر ۱۳۹۱| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۲۰]

چرا یک مجرم باید مجازات بشود؟ نحوه‌ی پاسخ به این سوال یکی از بنیادی‌ترین اختلافاتِ موجود میان جرم‌شناسان است. به نظرِ من اما معمولاً از مجازاتِ مجرمین دستِ‌کم سه هدفِ مشترک انتظار می‌رود. اول: تنبیه مجرم؛ دوم: التیامِ آلامِ کسانی که از جرم متضرر شده‌اند. سوم: پیشگیری از وقوع جرم توسط دیگران.

با توجه به این سه فایده، همگی ما از شنیدن خبرِ تشکیلِ دادگاه مفسدان اختلاس بزرگ (بخوانید دزدی بزرگ) خوشحال شدیم. اما روندِ کار دادگاه و عدم توجه به یک اصل بسیار مهم که همواره موردِ تاکیدِ فراوان ره‌بر انقلاب هم بوده باعث شد تا به مرور این‌دادگاه و خبرهای آن نه تنها آرامش و احساسِ امنیت را به جامعه باز نگرداند که بلکه برعکس باعثِ عدمِ احساسِ آرامش هم بشود و هر روز این احساس بیش‌ازپیش در جامعه تزریق شود که انگار نه با یک عده مفسد که بلکه با هزارتوی فساد مواجه هستند!!

وقتی تمام ادیانِ آسمانی و رفتارهای حقوقِ بشری تاکید دارند که “تا کسی جرم‌ش اثبات نشده، اسم‌ش فاش نشود.” حتماً حکمتی در آن است. حکمتی فراتر از حرمتِ نام افراد. حکمتی به اسم “رعایتِ آرامشِ روانیِ جامعه”.

صحنه‌ی دادگاه باید محلی باشد برای محاکمه‌ی عادلانه‌ی متهم، نه تریبونی برای تهمت پراکنی! متهم حق دارد هر سخنی را برای رهایی خودش به کار ببرد،‌ اما عقل انتظار  دارد محکمه که قرار است باعثِ “التیام آلام کسانی باشد که از جرم ضرر دیده‌اند” اجازه ندهد خاطرِ متضرران از جرم هر روز با یک خبرِ مبهم بیش‌تر از پیش مکدر و سردرگم شود.

متاسفانه چه بخواهیم چه نخواهیم به هزارویک علت رسانه‌ در جامعه ما عموماً به ابزاری برای “کثافت‌کاری سیاسی” تبدیل شده است. تسویه‌حساب‌های شخصی و گروهی در جامعه‌ی ما از چنان اولویتی برای رسانه‌ها برخوردار است که رسانه‌ای که  اولویت‌ش دغدغه‌ی مردم باشد غیرحرفه‌ای محسوب شده و جایی برای ابراز وجود نخواهد داشت. انگار این قانونِ لایتغیر شده که هر رسانه باید وابسته به جایی یا کسی یا گروهی باشد و تمام هدف‌ش تخریب رقیب باشد.

این تسویه حساب‌ها هیچ حد و مرزی هم نمی‌شناسند. به همین دلیل بجای این‌که هربار برگزاری دادگاه، موجب تزریق و ترمیمِ آرامش در جامعه باشد، موجب پراکنده شدنِ لیست‌های بلندبالایی از تهمت و افتراء می‌شود و دل‌شان هم خوش است که از اسم مستعار استفاده می‌کنند!

یک‌هو می‌بینی یک فردِ محترم که در حال حاضر مسولیت رسمی در کشور دارد، یا ورزشکارِ محترمی است به یک دزدِ جنایتکار تبدیل می‌شود! چرا؟ چون یک متهمِ دیگر در دادگاه بدونِ ارائه‌ی سند از او اسم برده! رسانه‌ها هم همچون گرگ گرسنه به دنبال چنین خبرهایی هم‌دیگر را می‌درند و این وسط مردم می‌مانند و یک مشتِ خبرِ نگران کننده که مبهوم‌السند هستند.

در واقع، یک نفر متهم به دزدی، علاوه بر دزدی حالا به راحتی در دادگاه با روانِ مردم بازی می‌کند و خاطرش هم جمع است که آن بیرون رسانه‌هایی تشنه‌ی حرف‌های او هستند! و انگار هیج کسی هم نیست که از او و آنها سند بخواهد.

دوباره مرور می‌کنیم: معمولاً از مجازاتِ مجرمین دستِ‌کم سه هدفِ مشترک انتظار می‌رود. اول: تنبیه مجرم؛ دوم: التیامِ آلامِ کسانی که از جرم متضرر شده‌اند. سوم: پیشگیری از وقوع جرم توسط دیگران.

مطالب مرتبط :
برای چادرِ متهمان ردیف اول اختلاس ۳۰۰۰ میلیاردی
دلم می‌خواهد مثل جوانان مصری از دیوار پاستور بالا بروم…
چه کسانی اقتصاد سرمایه‌داری را به ما توصیه می‌کردند و چه بلایی بر سر اقتصاد آوردند؟!



۲۰ دیدگاه برای “تمام سهم یک ملت ز دادگاه!”

  1. م.طاهري گفت:

    سلام

    ” به هزارویک علت رسانه‌ در جامعه ما عموماً به ابزاری برای “کثافت‌کاری سیاسی” تبدیل شده است”

    کاملاً درسته ولی وضع از این هم بدتره.
    رسانه، کلاً در همه جای دنیا، شده ابزار و وسیله برای همه چیز به جز آنچه که باید.

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ تیر ۲۱ام, ۱۳۹۱ ۱۷:۴۴:

    به نظرم این حالت افسارگسیختگی اگر جلوش گرفته نشه، عواقب خیلی بدتری هم خواهد داشت. بسیاری از تنش‌هایی که این روزها در سطح جامعه بین مسولان می‌بینیم ناشی از “ناخوان دعوا زدن” رسانه هاست.

    [پاسخ]

    م.طاهري پاسخ در تاريخ تیر ۲۵ام, ۱۳۹۱ ۲۲:۲۳:

    من هم همین طور فکر می کنم. خیلی از مسائلی که الان درگیرش هستیم زیر سر همین رسانه هاست.

    [پاسخ]

  2. ناشناس گفت:

    «دادگاه مفسدان اختلاس بزرگ (بخوانید دزدی بزرگ) »

    مگر نه آنست که “اختلاس” جزو جرائمی است که صرفا توسط کارکنان دولت قابل انجام است؟
    مگر نه آنکه متهمین فساد مالی مذکور غیر دولتی هستند؟

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ تیر ۲۱ام, ۱۳۹۱ ۱۷:۵۰:

    در تعریف اختلاس گفته شده “برداشت غیر قانونی اموال دولتی و یا غیر دولتی که توسط کارمندان و کارکنان دولت و یا وابسته به دولت انجام می‌گیرد.” یعنی کارکنان دولت جزئی از اون هست که جرم بدونِ وجود اونها قابل ارتکاب نبوده باشد نه اینکه الزاماً تمام جرم توسط اونها انجام شده باشه، مثل موردِ اخیر.

    [پاسخ]

  3. سلام و خداقوت
    دغدغه شما رو درک می کنم و باهاش موافقم اما یکی دو تا سوال هم دارم از شما
    اول اینکه نظر شما راجع به بعضی ها که خوش و خرم اونور دنیا مشغولن و نمیان برای پاسخگویی چیه؟
    دوم اینکه به نظرتون این جریان آقای س و آقای ف و آقای خ و اینا درسته؟ به فرض اثبات جرم البته…آیا نباید اسم برد؟
    :)
    البته حقیقتش رو بخواید هر چند نظر شما بسیار برای من محترم هست بیشتر میخوام بدونم که فرمایشات ره بری در این مورد چی هست؟
    با تشکر:))

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ تیر ۲۲ام, ۱۳۹۱ ۰۰:۴۷:

    ببینید من حرفم کلی هست، می‌گم وقتی کسی جرم‌ش اثبات نشده نباید اسم‌ش مطرح بشه، حالا تحت هر عنوانی. حالا اگر اسمی مطرح می‌شد و اراده‌ای هم برای محاکمه‌ش بود باز یه چیزی، ولی وقتی فقط اسم مطرح می‌شه بدونِ محاکمه برای تبرئه یا مجازات‌ش، این به شدت به آرامش روانی جامعه ضربه می‌زنه. در مورد اسامی هم وقتی “م ر” قشنگ معلومه که یعنی کی دیگه چه فرقی می‌کنه؟

    ره‌بری هم مکرر توصیه کردن به پرهیز از تهمت، فکر می‌کنم اونقدر فراوان هست که فقط کافی آخرین‌ش که در دیدار با قوه قضاییه بود کفایت می‌کنه:

    “علاج مسئله‌ى شایعات و کارهائى که در مطبوعات و غیر مطبوعات انجام میگیرد، مقوله‌ى جداگانه‌اى است؛ اما قوه‌ى قضائیه نباید تحت تأثیر قرار بگیرد. اگر چنانچه همه‌ى مطبوعات، همه‌ى پایگاه‌هاى رایانه‌اى که فضا درست میکنند، جو درست میکنند، افکار عمومى میسازند، به یک سمتى هل دادند، قوه‌ى قضائیه، آن دادگاه خاص یا دادسرائى که حالا مسئول پیگیرى یک پرونده است، بایستى کار خودش را انجام بدهد؛ هیچ تحت تأثیر نباید قرار بگیرد. این نکته‌ى بسیار اساسى‌اى است. اسم آوردن از متهمین، قبل از اثبات جرم، یا اسم نیاوردن، اما جورى بیان کردن که مثل اسم آوردن است، اینها اشکال دارد، ایراد دارد؛ اینها ارتقاء قوه‌ى قضائیه و دستگاه قضاى کشور را یقینا دچار اختلال میکند. این هم یک نکته است که حتما بایستى مورد توجه قرار بگیرد.”

    http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=20099

    [پاسخ]

    رهرو شهدا پاسخ در تاريخ تیر ۲۲ام, ۱۳۹۱ ۰۰:۵۶:

    باز هم سلام
    خیلی ممنون از جواب مبسوطی که دادید
    علت سوالم این بود که برای من که سررشته ای در امور قضا ندارم خیلی حس بدی است که به هر خبرگزاری که سر میزنم قطاری از حروف الفبا به راه انداختن:)
    به نظر( غیر تخصصی) من دستگاه قضا باید در چنین شرایطی رسیدگی به این پرونده ها رو تسریع کنه:)

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ تیر ۲۲ام, ۱۳۹۱ ۰۰:۵۹:

    خوب طبیعتاً “اطاله‌ی دادرسی” یعنی طولانی شدنِ دادرسی مشکلاتی داره، اما این پرونده حدود ۱۵ هزار صفحه‌اس و روندش خوب پیش می‌ره، این رسانه‌ها هستن که باید سامان بگیرن، واِلا این مساله هم حل بشه این آشفتگی و افسارگسیختگی رسانه ای در جاهای دیگه ضربه می‌زنه.

    [پاسخ]

    رهرو شهدا پاسخ در تاريخ تیر ۲۲ام, ۱۳۹۱ ۰۱:۰۳:

    این هم هست
    کاملا حرف درستیه/ بهش دقت نکرده بودم
    به نظرم در اینجا هم میشه مشکل اساسی رو در یک عبارت خلاصه کرد: عدم شفافیت اطلاعات
    متاسفانه با وجود هزارویک مدل خبرگزاری که هر کدوم یه چیزی میگن، نهادهای اجرایی و قضایی فاقد ارگانی هستن که به زبان ساده و همه فهم و البته جذاب برای مردم توضیح بده که چه اتفاقی داره میفته
    نتیجه ش میشه همین افسارگسیختگی و سیاه نمایی و…

    [پاسخ]

    عبد پاسخ در تاريخ تیر ۲۳ام, ۱۳۹۱ ۱۹:۴۵:

    نتیجه می گیریم که سیاهنمایی در رسانه ها چیز بدی است .!!!! البته جناح سیاسی قدرت طلب خودتان از سیاهنمایی استفاده بسیاری می کند .صدا و سیما ماموریت دارد هر روز در مورد دنیا در بخش خبری خود سیاهنمایی کند .ایا این نوع سیاهنمایی اخلاقی است؟ البته باید واکنش مردم را ببینید موقع پخش این برنامه ها.اعتماد کم شده و شما واقعا نمی دانید که از کجا دارید ضربه می خورید و ریزش دارید
    .ایا اعتراضی به صدا و سیما می کنید؟

    [پاسخ]

    م.طاهري پاسخ در تاريخ تیر ۲۵ام, ۱۳۹۱ ۲۲:۲۶:

    چطور نتیجه گیری کردید که به این نتیجه رسیدید؟

    [پاسخ]

  4. عبدالله گفت:

    یا وارث
    سلام.
    سپاسمند از نکاتی که فرمودید.
    چه می کنند این رسانه ها!
    یا حق

    [پاسخ]

  5. ناشناس گفت:

    من فکر میکنم خطر محدود کردن رسانه ها از آزاد گذاشتن اونها بیشتره…. .
    الآن مردم اونقدر با تجربه شده اند که تا خبر رو از یک منبع موثق دریافت نکرده اند باور نکنن. (یعنی رسانه ها هزارتا اتهام هم به یکی بچسبونن مردم به این راحتی نمیپذیرند.)

    ولی محدود کردن رسانه ها ممکن است باعث این شود که اختلاسها لو نرود! و این خطرناکتر است.

    [پاسخ]

  6. سلام.
    متاسفانه سه چهار سال است که زیاد اعتمادی به دستگاه قضا نیست. اگر همین آدم های معمولی که می بینید همچنان هوای قوه ی قضاییه را دارند و از صبر پیشه کردن برای رسیدن به نتیجه می گویند نه به خاطر عملکرد خوب است بلکه به خاطر بزرگواری مردم است.
    متاسفانه همین را هم متوجه نیستند!

    [پاسخ]

    عبد پاسخ در تاريخ تیر ۲۲ام, ۱۳۹۱ ۱۴:۲۸:

    خبرنگاران جز لازم سلامت جامعه هستند.درست است که همیشه مشکلاتی وجود دارد ولی نفعش انقدر هست که مسایل را ندید گرفت.در کشورهایی مثل کره شمالی که نمی توانند وجود خبرنگاران را تحمل کنند دچار مشکلات بسیاری می شوند.و در مقابل کشورهایی که مکانیزم ازاد دارند و شخصیت شهروندان را محترم می شمارند به رسانه ها و خبرنگاران احترام می گذارند.
    مشکل در کشور ما مسایل مطبوعات نیست بلکه
    این است که کسی نمی تواند حرف واقعی خودش را بزند.و این اسفبار است.این استبداد به بار می اورد .
    در اینجا برای مردم تصمیم می گیرند.و نتایج تصمیمات هم نشان داده که این مکانیزم سودمند نیست.در اینجا متاسفانه جمع خودمانی ولایتمداران در سازمانها باعث شد که گروهی احساس کنند قانون در مقابل اینها هیچ ارزشی ندارد و چیزی جلو دارشان نیست.
    این فاجعه است یا خبرنگاری که نام اینها را ببرد؟

    [پاسخ]

  7. بیچک گفت:

    اوهوم… موافقم.
    خداقوت

    [پاسخ]

  8. ژان ژاک روسو گفت:

    رسانه ها باید آزاد باشند هر چی خواستند بگن . در یک جامعه می بایست عقلانیت آنقدر زیاد باشد که که هرکسی بتواند اخبار را با عقل خودش و با استفاده از مکانیسم های استنتاجی مختلف فیلتر کند.متاسفانه بعضی ها دائم میخوان عملکرد خبرنگارها و روزنامه ها را تحت کنترل در آورند.خفقان در اطلاع رسانی باعث شده این مکانیسم های استنتاجی در مردم شکل نگیرد. بهرحال از یک جایی باید دموکراسی را شروع کرد. هیچ کس حق ندارد به کسی تهمت بزند. وقتی از یک دزد شکایت می شود می بایست در دادگاه شرکت کند و از خود دفاع نماید. وقتی هم از محمدرضا رحیمی در دادگاه اسم اورده شود وی می بایست به دادگاه بیاید و از خود دفاع کند . تا اینجای کار فقط قانون و قوه قضاییه مقصرند که از ایشان توضیح نمی خواهند. کار تهمت زننده و افشاکننده کاملا برحق می باشد. حرف تهمت زننده (کسی که اتهام دزدی را به م ر زده است) می بایست مورد توجه قرار گیرد و حتی بر اساس آن بازجویی از م ر صورت گیرد.

    [پاسخ]

  9. سلام امیدوارم همچنان در وبلاگنویسی که خود نوعی جهاد در فضای مجازی است سربلند و پیروز باشید

    [پاسخ]

دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: