وکیلانه » » عدالت مقدم است يا ولايت؟
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
عدالت مقدم است یا ولایت؟
۵ام, اسفند ۱۳۹۱| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۲۳]

قبل از اختتامیه جشنواره بوی سیب نشستی برای وبلاگ‌نویسان برگزار شد. در آنجا در خصوص باید‌ها و نباید‌های فضای مجازی چند نکته‌ای را با دوستان در میان گذاشتم. از جمله  با توجه به رهنمود رهبر انقلاب در خصوص این‌که سطح معلومات خودمان را نباید وبلاگ‌ها و سایت‌ها قرار بدهیم، توضیح دادم که ما باید ورودی ذهنمان از جایی غیراز فضای مجازی باشد و خروجی‌های ذهنمان را روی صفحات اینترنت منتشر کنیم، نه اینکه ورودی و دریافت‌های ذهن‌مان از روی مرور سایت‌ها باشد.

یعنی باید معلومات‌مان را از طریق مطالعه و تحقیق و پژوهش و پای منابر و توی کلاس‌های اساتید به دست بیاوریم و بعد بر اساس آن معلومات تحلیل داشته باشیم. نه این‌که روزانه فقط توی نت بچرخیم بعد هر اتفاقی هم که افتاد بر اساس همان سطح سوادِ اندک تحلیل ارائه دهیم. چرا که یکی از بزرگترین خطرات فضای فست‌فودی مجازی این است که احساسِ اشباعِ علمی در انسان ایجاد می‌کند و بعد نتیجه‌اش می‌شود سطحی نگری!

چند روز پیش مطلبی در جایی دیدم که به نظرم مصداق همین حرف بود. بنده خدایی در خصوص اختلاف مجلس و دولت و در واکنش به نصایح رهبری نوشته بود: 

عدالت جزء اصول دین است. ولی ولایت از فروع دین. بنابراین باید به مبارزه با مفاسد ادامه داد و…

بله؛ همانگونه که مشاهده میکنید این عزیز با افاضات‌شان مرزهای دانش را جابجا فرموده و ارتقاء بخشیدن!
کسی که به خودش جرات می‌دهد در خصوص وقایع اجتماعی دست به قلم بشود حتی تعریف لغوی اصول‌دین‌ش را هم نمی‌داند. اصول دینی که باید با تحقیق برای فرد به اثبات برسد و در “یوم یفر المرء من اخیه و امه و ابیه” اگر کسی بگوید اصول دینم را تقلیدی پذیرفته‌ام “لاریب فیه” “فی سمومِ و حمیم و ظلِ من یحموم لاباردٍ و لاکریم”!

عزیزمان به راحتی آبِ خوردن “عدلِ” اصول دین را مصادره به مطلوب فرمودن به مبارزه با فساد. حال آن‌که عدلِ اصول دین، بل به تعبیر صحیح عدلِ اصولِ مذهبِ ما شیعیان یکی از صفات خداوند است. صفتی که به تعبیری “امامت” و به تبعِ آن “ولایت” هم از آن منتج می‌شود. یعنی لازمه‌ی عدالت خداوند این است که برای بشر امامی بفرستد و از عدالت خدا به دور است که در زمانی مردمی پیشوای الاهی داشته باشند و در زمانی نه.

دقیق‌ترش می‌شود این‌که این عدل اصولِ دین هیچ ربطی به عدالت مورد نظر آقایان نداشته  و این جمله‌ی دوستان دقیقا مثل همان جمله‌ی سوفسطایانه است که “در باز است، باز پرنده است، پس در پرنده است.”

اما از این اشتباه فاحش که بگذریم از این‌ور و آن‌ور حرف‌هایی به گوش می‌رسد که نشان می‌دهد انگار واقعاً برای برخی شک ایجاد شده که “ولایت” مقدم است یا “عدالت”؟ و در تعارض میان این دو باید به کدام عمل نمود؟ مثلاً می‌شود به بهانه‌ی حفظ آرامش در جامعه‌ی مسلمین به  دستور ولی، عدالت را کنار گذاشت؟

به نظرم پاسخ خیلی ساده است. گیرم که اصلاً “عدالت” مقدم بر “ولایت” باشد در چنین حالتی هم این “ولی” است که راه‌های رسیدن به عدالت را تعیین می‌کند و این ولایت است که مشخص می‌کند چگونه باید با فساد مبارزه کرد. البته می‌شود به ولایت برای نحوه اجرای عدالت انتقاد کرد.

اما بدیهی است اگر بنا باشد هرکسی در جامعه به بهانه‌ی درست یا غلطِ مبارزه با فساد بخواهد اساس ساختارها را در هم بریزد، جامعه دچار هرج و مرج شده و آن فرد هم دچار اشتباهی بزرگ. و در نتیجه به همان عدالت هم نخواهیم رسید.

این البته فقط یک مثال بود از سطحی‌نگری در فضای مجازی. متاسفانه مثال‌های متعددی از این قبیل اظهارات که حاکی از بیسوادی است مشاهده می‌شود و چاره‌ی آن چیزی نیست بجز عمل کردن به رهنمود رهبر انقلاب که سطح معلوماتمان را فضای سایت‌ها و وبلاگ‌ها قرار ندهیم.

مطلب مرتبط:
. سخن و سکوت



دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: