وکیلانه » » لزوم بازنگری در قانون فرصت تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
لزوم بازنگری در قانون فرصت تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری
۲۰ام, اردیبهشت ۱۳۹۲| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۰]

فکر می‌کنم بیشتر از تعداد انگشتان یک‌دست شده باشد که به فراخور موضوعی اینجا، به بحثِ “قانون متروک” اشاره کرده باشم.  قانونی که با وجود قابلیت و امکان اجرا، در دادگاه‌ ها و دیگر نهادهای مجری قانون به آن عمل نمی‌گردد و هیچ مجازاتی برای متخلف از قانون در عمل دیده نمی‌شود. به عبارت ساده‌تر قانونی هست که اگر دلت خواست به آن عمل کن اگر هم عمل نکردی، نکردی!

متاسفانه در سال‌های اخیر به دلیل عدم تمایل نمایندگان مجلس شورای اسلامی به پرداختن به وظیفه‌ی اصلی خود یعنی قانون نگاری و اصلاح قوانین، و روی آوردن‌شان به دخالت در امورات اجرایی از طریق سوءاستفاده از بحثِ نظارت؛ سال به سال به قانون‌های متروک اضافه شده است. قوانینی که با اندکی به روزرسانی می‌توانند دوباره پویا شده و کارآمد شوند. در اکثر موضوعات از حقوق خانواده گرفته تا امورات گمرکات ردپای قوانین متروک را می‌شود دید. و به نظرم حجمِ قوانین متروک؛ می‌تواند شاخصِ پیشرفت یک جامعه هم باشد. یک جامعه‌ی پراز قوانین متروک جامعه‌ای است که به مرز هشدار رسیده و فشل شده. جامعه‌ای که قانون‌گذار خود با دست خود مردم را قانون‌گریز کرده است.

این روزها که نزدیک انتخابات ریاست‌جمهوری است یک زخمِ قانونِ متروک دیگر دوباره سرباز کرده است. قانونِ فرصت تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری. زمانِ رسمی و قانونی تبلیغات انتخاباتی ریاست جمهوری عموماً یک‌ماه است که بنا بر تجربه فرصت بسیار کمی است. افرادی که به صورت جدی می‌خواهند نامزد شوند، برای انتخاباتی به بزرگی ریاست‌جمهوری باید از دستِ کم یک‌سالِ پیش برنامه‌ ریزی‌های خود را شروع کنند. و از تقریباً دو یا سه‌ماه قبل از انتخابات شروع به علنی کردن برنامه‌های خود بنمایند. و طبیعتاً مجبور به بی‌قانونی می‌شوند و در دو هفته‌ی پیش از شروع قانونی فرصتِ تبلیغات این بی‌قانونیِ عُرفی به اوج می‌رسد. از آنجایی که در قانون انتخابات تصریح و تاکید بر فرصتِ یک‌ماهه نشده به نظر می‌رسد به سادگی بشود این قانون را به روز آوری کرد. در قانون انتخابات تنها در بند ۶۶ به فرصت انتخابات این‌گونه اشاره شده است:

ماده ۶۶ ـ فعالیت های انتخاباتی نامزدهای ریاست جمهوری رسماً از تاریخ اعلام اسامی آنان بوسیله وزارت کشور آغاز و تا ۲۴ ساعت قبل از شروع اخذ رأی خاتمه می پذیرد .

و در ماده ۳ آورده شده:

ماده ۳ ـ وزارت کشور موظف است سه ماه قبل از پایان دوره چهارساله ریاست جمهوری مقدمات اجرای انتخابات دوره بعد را فراهم و با رعایت اصول ۱۱۹ و ۱۳۱ قانون اساسی مراتب برگزاری انتخابات و تاریخ شروع ثبت نام داوطلبان ریاست جمهوری را با استفاده از وسایل ارتباط جمعی به اطلاع عموم برساند .

از این دو ماده می‌شود نتیجه گرفت که اگر وزارت کشور قدری زودتر فرآیند شروع انتخابات را عملی کند می‌شود زمان تبلیغات انتخابات تا حداکثر دو ماه و نیم به درازا کشیده شود. یعنی قانون چنین ظرفیتی را دارد و با توجه به کم بودن مدت یک‌ماهه می‌شود با کار کارشناسی این مدت معقول‌تر شود. به هر حال فرصتِ‌ یک‌ماهه‌ی کنونی دستِ کم باعثِ این سه اشکالِ جدی می‌شود:

۱- یک ماه فرصت کافی برای تبلیغات نیست و نامزد‌های انتخاباتی مجبور به تخلف از قانون خواهند شد. شایسته نیست نامزد‌ رئیس‌جمهور به عنوان فردی که می‌خواهد تصدی بالاتر مقام مُجری قانون باشد؛ شروع کارش با بی‌قانونی همراه شود.

۲- فعالیت‌های تبلیغاتی پیش از موعد، یعنی فرد قبل از تایید یا عدم تایید صلاحیت توسط شورای نگهبان خود را در جامعه به عنوان یک نامزد معرفی می‌کند و احیاناً به تشریح برنامه‌های خود می‌پردازد و در مواردی مقدماتِ فعالیت انتخاباتی اعم از هزینه مالی و جمع‌آوری نیرو را فرآهم می‌کند. بدیهی است در صورتِ ردصلاحیت توسط شورای نگهبان، نامزد با توجه به فعالیت‌های صورت گرفته حقی را برای خود متصور باشد و با توجه به نامزدِ قانونی تلقی شدن توسط جامعه، این امر در صورت پافشاری نامزد بر حضور در انتخابات با توجه به پیشینه‌ی شکل گرفته در اذهان جامعه می‌تواند موجب بروز مشکلاتی بشود.

۳- از سوی دیگر در همین کوچه و خیابان و نشست‌های خانوادگی، بسیاری از افرادِ عادی یک ماه را فرصت کمی برای شناخت یک فرد می‌دانند و اظهار می‌کنند نیاز به زمان بیشتری برای شناخت و انتخاب هست.

باتوجه به موارد گفته شده، امید می‌رود در دورهای بعدی این مشکل رفع شود پیش از آنکه بحرانی از این طریق به وجود بیاید. البته امیداوریم این حل مشکل مثلِ حلِ‌ مشکلِ ثبت‌نام افراد ناشناس در انتخابات نباشد! به قول معروف نه به آن بی نمکی که با ۱۲ قطعه عکس و یک کپی شناسنامه می‌شود ثبت‌نام کرد نه به آن شوری شور که می‌رفت مقرر شود برای ثبت‌نام نیاز به گدایی امضاء از ۱۰۰ نفر است!

.

.



دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: