وکیلانه » » تَصَوُر کنید. حتی اگر تَصَوُر کردن ش سخت است!
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
تَصَوُر کنید. حتی اگر تَصَوُر کردن ش سخت است!
۲۸ام, آبان ۱۳۹۲| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۹]

# اگر می خواهید به رشد یک آدم کمک کنید اولین قدم این است که به او شخصیت بدهید و کاری کنید که احساس شخصیت کند. برعکس، اگر می خواهید یک نفر را نابود کنید هیچ چیزی بدتر از آن نیست که شخصیت ش را از او بگیرید. ملت ها هم اینجوری هستند. هیچ عاملی به اندازه حسِ تحقیر شدن باعث قیام یک ملت نمی شود. چه بر علیه حاکمان خودشان چه بر علیه سایر کشورها. در قضیه قیام های اخیر کشورهای عربی هم این عامل تحقیر شدگی بسیار مهم بود.

# این روزها که می گذرد یکی دو بار تا مرز این تحقیر شدگی پیش رفته ام. نه که حس حقارت را تجربه کنم. نه. فقط انگار مزه ی کوچک بودن نزدیک به طعم دهانم شده باشد. زمانی که آقای اوباما در سخنرانی هایش بدون استثناء از روی میز بودن گزینه ی نظامی برای ایران سخن می گوید و امکان ندارد در هیچ کدام از مذاکرات و سخنرانی های اخیرش این را از قلم بیندازد، راستش حس حقارت به ذهنم نزدیک می شود. خوب، قبلاً هم این “همه گزینه ها روی میز است” مدام توسط امریکایی ها تکرار می شد. اما یک تفاوت بزرگ این وسط وجود دارد! آن زمان ما تن به مذاکره نداده بودیم. آن زمان بحثِ عقب نشینی تاکتیکی (بخوانید اجباری به دلیل مسائل اقتصادی) مطرح نبود. ما برای غرب و امریکا شاخ و شانه می کشیدیم و طبیعی بود در چنین حالتی آنها هم چنگ و دندان به ما نشان بدهند. اما حالا که ما خودمان پای میز آمده ایم، این حرفِ ” گزینه ی نظامی” خیلی زور است! (که البته مگر کدام حرفِ غرب زور نیست؟ مگر همینکه دارندگان و استفاده کنندگان از سلاح هسته ای با مای فاقد سلاح هسته ای روی نگرانی از دستیابی به سلاح هسته ای مذاکره می کنند زور نیست؟)

.

.

# تَصَوُر محال که محال نیست! بیایید تصور کنیم در یک همچین اوضاع و احوالی آقای روحانی یکهو اعلام کند در پایان جلسه ی هیات دولتِ این هفته یک پیامِ مهم برای آقای اوباما دارد. روی این پیام مهم هم کُلی تبلیغات بشود و دستِ آخر رئیس جمهورِ محترم ایران جلوی تعداد زیادی از رسانه ها بیایید و با همان لحنِ کاملاً آرام و متین ش یک همچین چیزی بگوید:

 من به عنوان منتخب ملت بزرگ ایران به رئیس جمهور امریکا می گویم اگر می خواهید مذاکراتِ هسته ای ادامه پیدا کند، اگر می خواهید همکاری داوطلبانه و بیشتر از حد قاونی ایران برای رفع نگرانی های غرب ادامه پیدا کند ابتدا هشت سال دفاع ایران  در مقابل جنگ رژیم بعثِ عراق  که ۳۷ کشورِ بزرگ دنیا در اوج قدرت اقتصادی و نظامی شان از او حمایت می کردند را به یاد بیاورید و سپس”روی میز بودنِ گزینه ی نظامی” را نه فقط از روی میز که از قاموس افکارتان پاک کنید! و این بیشتر به سود شماست! اگر مسولان امریکا بخواهند یک بار دیگر از روی میز بودن گزینه ی نظامی سخن بگویند، و این اهانت بزرگ به ملت ایران را تکرار کنند باید منتظر واکنش منفی ایران در پیگیری روند مذاکرات باشند!.

توی تیتر همین مطلب عرض کردم. تَصوُر کنید یک همچین کنفرانس خبری را که فقط موضوع روی میز بودن گزینه ی نظامی باشد، حتی اگر تصور کردنش سخت است! به هر حال جدای از تَصوراتِ ما به نظر می رسد ضروری است که آقای روحانی حافظِ حس تحقیر نشدگی ملت ایران هم باشد  و همانگونه که (از نظر مشاوران دولت تدبیر و امید)  آقای اوباما برای به دست آوردنِ دلِ جناحِ رقیب ش در امریکا حرف های تندی درباره ایران به زبان می آورد، لازم است آقای روحانی هم برای مردمانی از کشورش که حرف های مسولان غربی  را توهین به حُریت خود محسوب می کنند، فکری کند و پاسخی قاطع و شایسته به این حرف ها بدهد. پاسخی که هر وقت اهانتِ طرف غربی را به یاد آوردیم با یاد آوری ش آرام بشویم. خیلی ها در این مملکت هستند که برای حفظِ حسِ اقتدار ایران و ایرانی جانِ عزیزانشان را فدا کرده اند و آقای روحانی حتمآً رئیس جمهور این قشر از مردم هم هست. مردمانی که اقتصاد برایشان مهم است. با مشکلات روزمره زندگی دست و پنجه نرم می کنند اما به هیچ وجه حاضر نیستند حتی در کوتاه مدت هم این حسِ آزادگی شان زیرسوال برود.



۹ دیدگاه برای “تَصَوُر کنید. حتی اگر تَصَوُر کردن ش سخت است!”

  1. مرسی گفت:

    این مردم تا وقتی زور بالا سرشون نباشه جفتک میندازن. مگه انتخابات ۸۸ نبود. اگر کهریزک و ماشین های نیروی انتظامی نبود معلوم نبود کدوم ضد ولایت فقیه رییس جمهور ما شده بود. الحمدلله زور همیشه جواب داده و اوباما هم اینو خوب میدونه.

    [پاسخ]

    یوتاب پاسخ در تاريخ آبان ۳۰ام, ۱۳۹۲ ۰۱:۲۲:

    شما صفات خودت و چهارپایانی که با آنها نشست و برخاست داری را به مردم ایران نسبت نده!

    [پاسخ]

    محمدحسن پاسخ در تاريخ آبان ۳۰ام, ۱۳۹۲ ۲۳:۲۶:

    آره … خودم دیدم توی انتخابات ۹۲ هم زور بالای سر مردم بود. فقط معلوم نیست چرا کاندیدای خاتمی و هاشمی رای آورد.
    (صد رحمت به هرچی سنگ پای قزوینه!)

    [پاسخ]

  2. محمدحسن گفت:

    بستگی داره نگاه شما به طرف مقابل چی باشه.
    واقع بینانه باشه یا نه.
    وقتی این تصور وجود داره که “سکوت و تحمل و نرمش ما در برابر این تهدیدات جواب خواهد داد و دشمن را منفعل خواهد کرد” یا “نباید به تنش دامن زد” یا “جنگ طلب ها خود به خود در مذاکرات به حاشیه می روند” و …
    خوب طبیعیه که ریاست دولت هم میلی به پاسخ متقابل پیدا نکنه.
    (این وسط فقط یه مقدار غرور ملی مالیده میشه که اون هم در مقابل ذوق زدگی رسانه های اصلاحاتی از مذاکرات اصلا چیز مهمی نیست. فدای سر هرچی اصلاح طلبه!)
    ولی از حق نگذریم ویدئوی پنج زبانه آقای ظریف کار جالبی بود که جای تحسین داشت. مصوبه مجلس و تجمع دانشجو ها در فوردو هم همینطور. سیاست خارجی چند صدایی یعنی این. فقط کاش رییس جمهور یه مقدار قاطع تر باشه.

    [پاسخ]

  3. ساحل گفت:

    مرگ بر آمریکا

    [پاسخ]

  4. مهران موزون گفت:

    پایان این مسیر، بین ما و سپاه ابلیس چیزی جز عاشورا نیست.
    منتهی این بار این سرحسین نیست که بر سر نیزه خواهد رفت.

    [پاسخ]

  5. خادم القرآن گفت:

    سلام
    اینکه از آمریکایی ها انتظار اعتمادسازی داشته باشیم درست مثل اینه که از لیموترش انتظار داشته باشیم که شیرین باشه
    :/

    [پاسخ]

  6. ناشناس گفت:

    سلام سیاوش قمیشی هم زیاد گوش میدی بلا!!!

    [پاسخ]

  7. ناشناس گفت:

    الان یعنی آمریکایی ها فکر میکنن زورشون به ما رسیده که باهاشون مذاکره کردیم! پاش بیفته حالشون رو میگیریم.

    [پاسخ]

دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: