وکیلانه » » فراموش نکنیم؛ کدخدا لخت است!
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
فراموش نکنیم؛ کدخدا لخت است!
۱۵ام, فروردین ۱۳۹۴| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۱۱]

این نوشتار به دنبال مخالفت با اصل مذاکرات هسته ای نیست. همچنین تحلیلی برای رسیدن به یک هدف سیاسی هم نیست؛ و نیز به علت رعایت اصل انصاف و عدم قضاوت زودهنگام به دنبال تقبیح یا تقدیس ماحصل مذاکرات هم نیست. این نوشتار، صرفاً یک‌ یادآوری است. یک تذکر.

۱) هرچند سخت است در این روزها از این زاویه بخواهیم به مذاکرات هسته‌ای نگاه کنیم. در روزهایی که اکثر فضای رسانه‌ای کشور به دو قطب تقسیم شده است. گروهی صرفاً به دفاع از “هرآنچه ” مربوط به مذاکرات هسته‌ای است می‌پردازند و گروهی دیگر به مخالفت با “هرآنچه ” مربوط به مذاکرات است؛ و جالب این‌که در بسیاری اوقات، خودِ مذاکرات هم دیگر مهم نیست و این دو گروه صرفاً مشغول تبادل آتش فی‌مابین هم هستند.
البته این فضا یک فرصت هم هست. فرصتی برای محک زدن “تقوای سیاسی ” یا سنجش میزان “وطن دوستی “. همه‌ی ما می‌توانیم در چنین فضا و چنین روزهایی به عمق قلبمان مراجعه کنیم و با وجدانمان به قضاوت بنشینیم که علی‌رغم تفاوت نظرات با دولت، آیا یک توافق مثبت به سود مردمان کشورمان، ما را آزرده خاطر می‌کند؟ چون توسط این دولت به دست آمده؟ یا اینکه ببینیم علی‌رغم وابستگی فکری به دولت و مذاکره‌کننده‌گان راضی به هر توافقی ولو به ضرر مردمان کشورمان می‌شویم؟ در کل آیا حاضریم واقعیت را بپذیریم یا از همان قبل از اعلام نتایج، بر اساس قبیله‌گرایی تصمیمان را گرفته‌ایم؟

۲) نکته‌ی دیگری که ذکر آن در ایام فروردین و سالگردِ رأی به جمهوری اسلامی خالی از لطف نیست مقایسه‌ی این روزهای برخی افراد بین مذاکره‌ کنندگان فعلی و دوره‌ی قبل است. فرای از ماهیتِ این مقایسه، نفس این تفاوت بیانگر عمق “جمهوریت ” نظام اسلامی ایران است. عمق نفوذ آرای مردم در نظام اسلامی ایران تا مهم‌ترین و حساس‌ترین مسائل، کاربرد دارد؛ و هرکسی آرای مردم را داشته باشد با حمایت قاطع رهبر انقلاب قادر به تصمیم‌گیری در هر زمینه‌ای‌ست.

۳) اما از این‌ها گذشته، حالا که با تدبیر رهبر انقلاب این فضای دو قطبی به شدت تعدیل شده است، موقعیت خوبی است برای تذکّر برخی نکات. بهترین موقعیت است برای اینکه زیر بمباران خبرهای ریز و درشتی که می‌رود واضح‌ترین مسائل را نه تنها در افکار عمومی جهان، بلکه در کشور خودمان هم زیر آواری از “خبر و تحلیل ” مدفون کند بشویم کودک قصه‌ی معروف “کریستیان آندرسن ” و فریاد بزنیم: “پادشاه لخت است “!

چرا که واقعیت همین است. ما هرگز نباید فراموش کنیم، ایرانِ فاقد سلاح هسته‌ای در حال مذاکره با دولت‌های دارنده و استفاده کننده از سلاح هسته‌ای است، برای اینکه به این دولت‌ها اطمینان بدهد هرگز خطرِ هسته‌ای برای اسرائیلی که از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کند نیست. دارندگان و استفاده کنندگان از بمب اتم دارند با ما مذاکره می‌کنند برای اطمینان خاطر عربستانی که دارد شبیه‌تر از هر زمان به همتای عبری خود می‌شود و بی‌هیچگونه حیایی اردوگاه آوارگان را هدف قرار می‌دهد.

رسانه‌های ما باید قوی‌تر از هر زمان فریاد بزنند: “کدخدای خودخوانده‌ی جهان، لخت است!” کدخدای خودخوانده رسواست وقتی رئیس‌جمهورش واضح و روشن می‌گوید ما برای خاطر صلح جهانی از ایران خواسته‌ایم پروتکل الحاقی را امضاء کند تا من بتوانم با نخست‌وزیر اسرائیلی (که هرگز حاضر به پیوستن حتی به ان‌پی‌تی هم نیست) تماس تلفنی برقرار کنم و به او اطمینان خاطر بدهم ایران خطری برای صلح خاورمیانه نیست.

آری، ما هرگز نباید فراموش کنیم که علی‌رغم اقتدار، مظلومانه در حال مذاکره با ظالمان عالم هستیم. ظالمانی که اگر توان کاری غیر از مذاکره و تحریم را داشتند در نابودی ما حتی لحظه‌ای هم تردید به خود راه نمی‌دادند.

این مطلب برای سایت الف نوشته شده است (اینجا)



۱۱ دیدگاه برای “فراموش نکنیم؛ کدخدا لخت است!”

  1. محمدحسن گفت:

    سلام
    هرچند اعتقاد به اینکه این دولت با این شکل مذاکره بتواند با حفظ خطوط قرمز تحریم ها را بردارد چیزی در حد محال است.
    اما اگر می شد من خوشحال می شدم. چرا باید ناراحت بشوم؟ اصلا مگر جلیلی برای هدفی غیر از این مذاکره می کرد؟
    اما ما الان با چه رو به رو شده ایم؟
    اقای ظریف در فرودگاه و جناب عراقچی در برنامه گفتگوی ویژه خبری سخنانی می گویند که …
    چه بگویم؟
    اصلا تکلیف ما الان سکوت است یا اعتراض؟
    روشنگری است یا صبر؟
    فقط می توانم بگویم بی سر و صدا از خطوط قرمز نظام عدول شد و این عدول را هم مثل ژنو یک پیروزی جا انداخته اند.
    از آیت الله فلانی تا دکتر بهمانی هم همه مدافع شده اند.

    این وسط و دلتنگ از زمین ماندن فرمایشات رهبر معظم انقلاب فقط دلخوشم به وعده الهی.
    و او هرگز خلف وعده نمی کند.

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ فروردین ۱۵ام, ۱۳۹۴ ۱۳:۰۰:

    سلام
    خوب محمدحسین، وضعیت به این آشفتگی هم نیست. دستِ کم به این زودی نباید قضاوت کرد.

    [پاسخ]

  2. به قول رضا امیرخانی: “حـق”!

    [پاسخ]

  3. کامنت های الف اونقدر فضاش بد بود، ترجیح دادم همین جا کامنت بذارم.

    پارسال توی پادگان، برای خدمت مقدس سربازی داشتم دو ماه عمرم رو تلف می کردم. (فقط دوران آموزشی البته) در خیلی از اوقات، حرف زوری رو فرماندهان اونجا به ما سربازانِ بی پشتوانه می زدن که:
    یا باید باهاشون مقابله می کردی… که در این صورت نه اونها تغییر می کردن، نه فرقی واسشون می کرد، نه تغییری در نتیجه ی کار ما داشت و نه هیچ فایده دیگه ای! مقابله باخت-باخت بود.
    یا باید باهاشون تعامل می کردی… که در مرور زمان، اول حقانیت خودت رو بهشون ثابت کنی، بعد کم کم درستی حرفت رو بهشون نشون بدی، اعتمادسازی که کردی، ازشون نرم انتقاد کنی و در نهایت، در یک پروسه طولانی امیدوار باشی که می تونی تاثیرگذار باشی. بدون تنبیه و بدون درد و خونریزی!

    ظریف راه دوم رو انتخاب کرده و تا الان، از اثبات حقانیت (پذیرش حق هسته ای ایران) و اعتمادسازی (پروسه ای که بعد از توافق تازه استارت خواهد خورد) گذشته و کم کم به تاثیرگذاری هم خواهد رسید. البته اگر با تدبیر همراه باشه…

    یا علی

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ فروردین ۱۵ام, ۱۳۹۴ ۱۸:۳۰:

    مثال‌ت درباره سربازی خیلی خوب بود. همون حوالی منم سرباز بودم. تو ارتش! درک می‌کنم حرف‌ت رو. من مسئول دفتر فرمانده پادگان بودم. بارها کارهای فراتر از توان و ظریف‌ت عادی یک سرباز رو می‌خواست (مثلا آماده کردن کلی ربع ساعت مونده به وقت اداری) و بجاش وعده‌ی مرخصی می‌داد. این اواخر که فهمیده بودم هرگز به فکر منافعِ من نیست و فقط می‌خواد کار خودش راه بیوفته، فردا صبحِ روزی که کارش رو انجام داده بودم می‌رفتم مرخصی ولو ساعتی می‌گرفتم. چون می‌دونستم اگر بذارم واسه بعد خیلی سخته که بتونم ازش بگیرم.
    اوائل ولی اینجور نبود و هی من کارِ اضافه بر سازمان انجام می‌دادم به امید مرخصی. هیج خبری هم نبود. چون فکر می‌کردم اون به فکرِ منم هست.
    حالا قضیه‌ی هسته ای هم همینه. منم مخالفِ مذاکره نیستم. همون ابتدای متنم نوشتم. حرفِ سرِ اینه که باید با دیدِ شکاک دنبال تعهد محکم گرفتن باشیم. چون اونها اصلاً نگرانِ صلحِ جهانی و این حرف‌ها نیستن، دنبال منافع خودشون هستن.
    ضمناً متشکرم که اینجا توی وبلاگ کامنت زدی رفیق :)

    [پاسخ]

  4. افشین.ف گفت:

    دیدگاهت جالب بود برام، خوشحالم که همچنان متفاوت می‌نویسی.
    به نظرم فضا هیچ وقت دوقطبی نبوده! بلکه دوقطبی فرض شده تا موافقان و مخالفانی وجود داشته باشه …
    شاید تعبیر «سالادی از کلمات» وصف حال انبوهی از «اخبار و تحلیل های» این روزهاست که خیلی هم سس‌ش زیاده !

    http://www.shabanali.com/ms/?p=5354

    [پاسخ]

  5. :) گفت:

    سلام
    بنا به تجربه درست ترین واکنشها در فضای مجازی بعد از مدتی منتشر میشن
    خوشحالم که در هیاهوی اظهارت ضد و نقیض این روزها همچنان منطقی و منصفانه می نویسید…
    ===
    این امانتی هم اگر فاسدشدنی بود تا حالا ما شرمنده شده بودیم
    :|

    [پاسخ]

    امیرعلی صفا پاسخ در تاريخ فروردین ۲۰ام, ۱۳۹۴ ۰۹:۳۱:

    سلام
    برای امانتی هم که شده تشریف بیارید در خدمت باشیم :)

    [پاسخ]

    ناشناس پاسخ در تاريخ فروردین ۲۰ام, ۱۳۹۴ ۱۱:۵۶:

    :)
    ما که مزاحم شدیم
    شما تشریف بیارید این بار
    منتظریم

    [پاسخ]

  6. مـ . ک گفت:

    سلام
    ببخشید، جناب رحیم پور ازغدی دکترای چی دارن؟ از کدوم دانشگاه؟

    [پاسخ]

دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: