وکیلانه » » بهتر است حوادث لندن را اینگونه تحلیل کنیم
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
بهتر است حوادث لندن را اینگونه تحلیل کنیم
۳۰ام, مرداد ۱۳۹۰| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۸۱]



در نگاه اول، واکنش ما به حوادث لندن بهترین و طبیعی‌ترین کار بود. هم اثبات اینکه کوه به کوه نمی‌رسد اما “بیست و سی” به “بی‌بی‌سی” می‌رسد و ما هم بلدیم از کیلومتر‌ها این‌طرف‌تر ذره‌بین به دست بگیریم و روی وقایع‌ کشور‌تان تحلیل بدهیم و فریاد بزنیم که واحقوق‌بشرا در بریتانیا، و هم اینکه معیار‌های دوگانه‌ی مدعیان آزادی بیان و حقوق بشر را به نقد بکشیم و خیالمان هم راحت باشد که مگر حقوق بشر چیزی جز این است که همه نگران نقض آن در خارج از مرزهایشان باشند؟! :)

این واکنش کاملاً هم طبیعی و قابل پیش‌بینی بود. اما مشکل اینجاست که بلافاصله بعد از این نوع تحلیل با دو دانه سوال مواجه می‌شویم:
اول؛
پس تکلیف سوریه چه می‌شود؟!
اگر نگران فشردن سم اسب بر سینه‌ی جوانان تاتنهام هستیم، طبیعتاً باید نگران برخی موارد در سوریه هم باشیم. شاید بشود برای این سوال دلایلی آورد و توضیحات مفصلی داد و در نهایت هم گفت که جنس اعتراض در آنجا متفاوت است، یا مثلاً منافع ملی ما ایجاب می‌کند که واکنشمان این باشد. ولی به نظرم  هیچ کدام از این پاسخ‌ها ربطی به نوع تحلیل ما از وقایع لندن ندارد و قانع کننده نیست،‌ چون برخورد‌های خشن حاکمیت همچنان وجه مشترک هر دو است و ما در یکی سکوت و در دیگری فریاد داریم.

حالا این به کنار،
سوال دوم و مهمتر اینکه حوادث تلخ پس از انتخابات ۸۸ چه؟ در آنجا هم که پلیس به میدان آمد و برخورد کرد.
راستش را بخواهید من با این نوع تحلیل، هیچ پاسخ قانع‌کننده‌ایی برای این سوال پیدا نمی‌کنم و از نظر من این نوع تحلیل منتهی به بن بست است.

پس راه حل چیست؟
به نظرم بهترین راه حل این است که نوع نگاه و تحلیل خود از حوادث لندن و وقایع مشابه آن که با توجه بحران اقتصادی ممکن است در هر کجای دیگر اتفاق بی‌ُِفتد را تغییر داده و عمقی‌تر تحلیل کنیم و بگوییم :
هر گاه یک اقلیت محض باشند که درست یا نادرست به چیزی اعتراض داشته باشند ولی بخواهند کمی تعداد نفرات خود را با توسل به اقدامات چریکی خشن جبران کنند و از طریق آشوب صدای خود را به جامعه برسانند، پلیس حق دارد اولاً برای دفاع از نظم و امنیت اکثریت جامعه و در ثانی برای حفظ حاکمیت مبتنی بر رای اکثریت، به مقابله با آنها بپردازد.
به عبارت دیگر، حفظ امنیت جامعه بر عهده خود معترضین است و باید جلوگیری کنند از آشوب، واِلا اولین اقدام خشن و آشوبگرایانه به پلیس هر کشوری حق و اجازه می‌دهد که وارد صحنه شود، چون که جرم اتفاق افتاده!

حقیقت این است که تعداد معترضین با اقدامات خشونت‌گرایانه رابطه‌ایی کاملاً تنگاتنگ دارد. در ۹۹ درصد موارد هر چه تعداد معترضین بیشتر باشد، اقدامات آشوبگرایانه کمتر است و هر چه تعداد نفرات کمتر باشد، اقدامات خشن جهت سروصدا برای جبران تعداد کم و رساندن صدای اعتراض بیشتر می‌شود.

نمونه‌ی بارز آن خرداد ۸۸ در ایران است. در اولین راهپیمایی معترضین به انتخابات، که جمعیت قابل توجهی حضور داشت ما شاهد کمترین خشونت‌ها بودیم ولی رفته رفته هر چه از تعداد جمعیت کاسته می‌شد،  آشوبگری‌ها و اقدامات خشونت‌گرایانه شدت می‌یافت و در روزهای آخر که شاهد اجتماعات نهایتاً پنجاه شصت نفری بودیم بیشترین آشوب‌ها اتفاق افتاد.

بنابراین زیاد جای مانور دادن روی برخورد پلیس نیست، مگر برای نشان دادن ادعاهای دروغین غرب.
به نظرم بهتر است بجای این حرفها، روی علت اعتراضات و ریشه‌های اجتماعی آن متمرکز شویم. تضاد طبقاتی لیبرال دمکراسی غرب را به چالش بکشانیم و انگشت روی نقاط ضعف مدعیان مدیریت جهان که اکنون نمایان شده بگذاریم. اقتصاد ضعیف کش و بی‌رحم غرب را نقد کنیم و از این قبیل امور.

 خلاصه اینکه من ترجیح می‌دهم جوانان به خیابان آمده را نه آشوبگر بنامم و نه معترض، بلکه با توسل به گفتمان و ادبیات “خمینی”  آنها را “مستضعف” می‌نامم. گروهی که در ضعف نگه داشته شده و استخوان‌های آنها زیر چرخ تضاد طبقاتی روز افزون خرد شده. جماعتی که چون قدرت و ثروت و رسانه ندارند دیده نمی‌شوند. افرادی که روی دیگر لیبرال دمکراسی غرب هستند و چون حضورشان باعث زشت شدن چهره‌ی غرب می‌شود، همیشه مورد بی‌توجهی قرار گرفته و پنهان شده‌اند.

وقتی هنوز هم در آکادمی‌های سیاسی و اجتماعی جهان، انقلاب بدون خشونت ۵۷ ما و گفتمان آن به عنوان مصداق شایسته مورد بررسی قرار می‌گیرد، من ترجیح می‌دهم در هر واقعه‌ایی بجای اینکه از روشی که غرب در مقابل ما استفاده کرد استفاده کنم، از گفتمان و ادبیات خمینی این بهترین تئورسین انقلاب بدون خشونت استفاده کنم و حتم هم دارم که این بهتر جواب می‌دهد.



دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: