وکیلانه » بیداری اسلامی
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

برجسب های نوشته ها بیداری اسلامی

نماز جمعه ایی با طعم انقلاب

بهمن ۱۴ام, ۱۳۹۰ دسته انقلاب اسلامی, انقلاب‌های خاورمیانه, برای بحرین, ره‌بر حکیم انقلاب, قبله‌ی اولمان! | ۴۴ دیدگاه »

از زبان بسیاری از کسانی که به مقتضای سن‌شان فضای زمان انقلاب و پیش از آن را درک کرده‌اند راجع به مهارت آیت الله خامنه‌ای در سخنرانی حرف‌هایی شنیده ام حتی کسانی که مخالفِ کلیت نظام هم بوده اند به این امر صحه گذاشته اند. بعد از شهادت استاد مطهری هم گروه‌هایی به حضرت امام مراجعه می‌کنند برای جایگزین کسی که جای خالی شهید مطهری را پر کند و امام به دانشگاهیان آیت الله خامنه ای را معرفی می‌کنند. در موارد متعددی هم در صحیفه، حضرت امام خمینی(ره) تعبیراتی در خصوص ایشان دارند. از جمله :

شما اگر گمان بکنید که در تمام دنیا، رئیس جمهورها و سلاطین و امثال اینها، یک نفر را مثل آقاى خامنه ‏اى پیدا بکنید که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى قلبى‏‌اش بر این باشد که به این ملت خدمت کند، پیدا نمى‏ کنید. ایشان را من سالهاى طولانى مى‏ شناسم، و در آن زمانى که اوّل نهضت بود ایشان وارد بود و به اطراف براى رساندن پیامها تشریف مى‏ بردند، و بعد از این هم که این انقلاب به اوج خودش رسید، ایشان حاضر واقعه بود همه جا، تا آخر و حالا هم هست. یک نعمت خدا به ما، این است که داده .. 
صحیفه امام، ج‏۱۷، ص:
۲۷۳

به نظرم دو ویژگی بارز ره‌بر انقلاب در سخنرانی‌ها بخصوص خطبه‌های نماز جمعه، یکی لحن بیان شیوا و صریح و دیگری بیان مفاهیم مهم در قالب کلمات ساده است. در مورد ویژگی اول خوب شاید کسانی دیگر هم باشند که سخنانشان چنین خصوصیتی داشته باشند اما معمولاً صراحت و شیوایی ممکن است باعث شود مفاهیم سطح پایین‌تری بیان شود. اما سخنرانی‌های آیت الله خامنه ای در عین شیوایی و صراحت دارای عمق هست. به طوری که معمولاً بعد از سخنرانی‌های نماز‌جمعه بسیاری از گره‌های مبهم مطرح شده باز شده و خط و مشی شفافی عرضه می‌شود و در عین حال پیام‌های مهمی به دشمنان رسانده می‌شود.

همانطوری که انتظار هم می‌رفت خطبه‌‌های امروز جمعه ۹۰/۱۱/۱۴ (+) هم دارای تمامی این خصوصیات بود و البته بعلاوه‌ی ویژگی‌ همیشگی ره‌بر ایران یعنی طراوت و نشاط ! از خدا پنهان نیست از شما هم چه پنهان بعد از اجلاس بیداری اسلامی و جوانان به حال و هوای جوانان انقلابی دیگر کشورهای اسلامی غبطه می‌خوردم. اما امروز به خوبی فهمیدم اگر ما جوانان، مسولین، و تمامی سخنرانان و ائمه‌ی جمعه در حال و هوای فکری نشاط آور ره‌بر انقلاب قرار بگیریم دیگر شاهد چنین غبطه‌هایی نخواهم بود!
در چند جا در همین خطبه‌ها هم ره‌بر انقلاب اشاره داشتند به عدم توجه به اتحاد و همدلی و مشغول شدن به فرعیات، و گله کردند از اینکه برخی مسائل که نشان از پیشرفت دارد مطرح نمی‌شود. به نظرم بسیاری از ما و مسولین و خطباء مدت‌هاست به این آفات گرفتار شده‌ایم و این است که احساس نشاطی که باید بشود، نمی‌شود. امیدوارم از ما جوانان گرفته تا روزنامه نگاران تا سیاسیون و خطباء با الگو گیری از ایشان سعی کنیم بیشتر فضای نشاط و امید را گسترش دهیم.

نماز جمعه تهران

اما در مورد محتوای بیانات ره‌برمان حرف‌های گفتنی زیاد است. از اینکه ایشان برای دومین بار علاوه بر پیشرفت‌ها به ضعف‌ها هم اشاره داشتند و تاکید کردند نباید ضعف‌ها را انکار کرد که این کار به "نهادینه شدن" ضعف‌ها خواهد انجامید.  از اینکه صراحتاً به دنیا طلبی مسولین اشاره داشتند و از عدم رسیدن به عدالت مد نظر اسلام گله کردند. از نامه‌ی "اوباما" و پاسخ به آن سخن گفتند. در خصوص انتخابات هم درباره ردصلاحیت‌‌ و تایید صلاحیت‌ها اشاراتی داشتند که آنرا قبلاً هم بارها به شورای محترم نگهبان تذکر داده بودند و البته در آخر هم تاکید دوباره بر اینکه "قانون" حرف آخر را می‌زند. 

اشاره به این نکته‌ی مهم که مسولین ضعف‌ها را گردن هم نیاندازند و این تواضعِ البته عین واقعیت که ره‌بری هم اگر اشتباهی داشت می‌پذیرید و بیان آن که الگویی برای سایر مسولین باشد. در مورد تحریم‌ها و تاثیر آن بر افکار عمومی هم نکته‌ی جالبی بود اینکه وقتی آنرا در بوق و کرنا کنند که می‌خواهیم ایران را وادار به عقب‌نشینی کنیم و ایران هم که عقب‌نشینی نمی‌کند، باعث تحقیر در چشم ملت‌های خودشان می‌شوند.

و به نظرم اوج سخنان آنجایی بود که به قضیه‌ی بحرین اشاره فرمودند:

"ایران هرجا دخالت کند صریحاً اعلام می‌کند. برای مثال ما در ضدیت رژیم صهیونیستی دخالت کردیم که نتیجه آن هم پیروزی در جنگ‌های ۳۳ روزه و ۲۲ روزه شد. بعد از اینهم هر کس با رژیم صهیونیستی مخالفت کند پشتیبان او هستیم و کمکش می‌کنیم.  اینکه حاکم جزیره بحرین اعلام میکند که ما در این کشور دخالت می‌کنیم حرف نادرستی است  چرا که اگر در قضیه بحرین دخالت می‌کردیم ماجرا جور دیگری می‌شد."

بیان چنین سخنان و تهدید صریحی را باید در چارچوب فضای کنونی جهان و در مقابل تهدیدات مضحک اسرائیل تحلیل کرد. فی‌الواقع وقتی ره‌بر انقلاب چنین صریح از نابودی اسرائیل سخن می‌گویند و رسماً اعلام می‌کنند ما حمایت می‌کنیم از مبارزان با اسرائیل یعنی رشته شدن تمام پنبه‌های رسانه‌های آنان و اینکه این هم ته حرفی که شما می‌خواهیید بگویید را خودمان گفتیم، حالا هرکاری می‌توانید بکنید، بکنید! و این نشان از اشراف ره‌بر انقلاب از اوضاع و احوال و بلوف زنی‌های کودک زشت منطقه دارد که قطعاً در چند روز آینده شاهد گسترش بازتاب‌های وسیعی که از همین‌حالا هم شروع شده خواهیم بود. و البته "آل خلیفه" را هم یکی با کاردک از روی زمین جمع کند لطفاً :)‌

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبعدازنوشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 • عکس، تصویری است که خبرگزاری رویترز برای بازتاب بیانات ره‌بر انقلاب استفاده کرده است و مربوط به همین جمعه می‌باشد(+) از رویترز بعید بود چنین عکس گویا و پر از مفهومی را قرار بدهد. ولی خوب دمش گرم؛ عکس عالیه!

بغضی که باز هم سایت “الف” را وادار به بی‌اخلاقی رسانه‌ایی کرد

مهر ۲ام, ۱۳۹۰ دسته احمدی‌نژادی نوشت, انقلاب‌های خاورمیانه, درون گفتمانی, سایبر نوشت | ۵۵ دیدگاه »

.

با توجه به پوشش خبری گسترده‌ی مجمع عمومی سازمان ملل، استفاده‌ی بجای دکتر احمدی‌نژاد از این موقعیت، فرصتی شده که هر سال تریبونی فراهم شود برای بیان دیدگاه‌های جمهوری اسلامی ایران(+). امسال هم مثل سالهای گذشته سخنرانی ۲۸ دقیقه‌ایی دکتر در نیویورک واکنش‌های زیادی داشت. از بحثِ تکراری و خسته کننده‌ی خروج دیپلمات‌های غربی ِ مدعی آزادی بیان که باز مثل هر سال فقط بازیچه‌ایی است برای کسانی که می‌خواهند همیشه چیزی برای بازی کردن (!) داشته باشند اگر بگذریم، طرح دیدگاه‌های جمهوری اسلامی (+) در قالب بیان سوالات متعدد  ابتکار بسیار جالبی بود.

اما حرف من در این نوشته، بحث دیگری است. می‌خواهم اشاره‌ایی داشته باشم به یک نمونه از اخلاق زشت رسانه‌های داخلی که روز به روز در حال گسترش است.
پوشش خبری سایت “الف” از سخنرانی ریاست جمهوری در نوع خود‌ش بسیار جالب بود! واکنشی شتابزده که همراهی‌ آن با بغض فراوان این سایت از دکتر احمدی‌نژاد منجر به ایجاد یک خبرسازی و تناقض آشکار شده بود.

تیتر اول سایت الف(+) برای پوشش این خبر، “سخنرانی رئیس جمهور بدون اشاره به بیداری اسلامی” بود. در توضیح این تیتر نوشته شده: “احمدی نژاد در این سخنرانی کمترین اشاره ای به تحولات منطقه و بیداری اسلامی نداشت. در حالی که مردم ایران و انقلابیون در کشورهای منطقه منتظر سخنان طوفانی رئیس جمهوری اسلامی ایران به نفع بیداری اسلامی و انتقاد از غرب و وهابی ها در حمایت از دیکتاتورها بودند.”

۱) شدت بغض و شتابزدگی سایت “الف” در تخریب شخصیت ریس جمهور و ادعای عدم کوچکترین اشاره به بیداری اسلامی و قضایای منطقه به حدی بوده که فراموش می‌کند خودش در متن همین خبر با اشاره به بخشی از سخنرانی آورده است:

جهان اکنون بیش از هر زمان دیگری شاهد بیداری گسترده در سرزمین‌های اسلامی و در آسیا، اروپا، آفریقا و آمریکاست و هر روز بر دامنه تحولات عدالت‌طلب و آزادیخواه افزوده می‌شود و بدین ترتیب راه به سوی آن آینده درخشان گشوده‌تر می‌شود.”
البته این تنها اشاره‌ی دکتر احمدی‌نژاد به قضایای منطقه نیست، بلکه کاملاً واضح است طرح پرسشِ :”آیا گُل دموکراسی و آزادی از موشکها و بمبهای نیروهای ناتو شکوفا خواهد شد؟” اشاره‌ی دقیق به قضایای لیبی دارد و دیگر سوالات طرح شده دقیقاً صحنه‌ی محکومیت و دادگاهی بود که رئیس جمهوری ایران مانند دادستانی شجاعانه علیه غرب در غرب برپا کرد.

جالب اینکه سایت الف که تمرکز فراوانی بر نکته گیری و دقت در کلمات دارد مدعی می‌شود مردم ایران و انقلابیون منطقه انتظار داشته‌اند رئیس جمهور به وهابیت بخاطر دفاع از دیکتاتورها انتقاد کند! من به شخصه هر چه فکر کردم متوجه نشدم این حرف “الف” که احمدی نژاد باید در سازمان ملل از وهابی‌ها انتقاد کند! در چهارچوب کدام عقل دیپلماتیک قابل طرح است؟

۲) اما قضیه به همین‌جا ختم نمی‌شود! مهم‌تر و جالب‌تر اینکه سایت الف  اکنون در حالی  داعیه دار بیداری اسلامی و نگران عدم تاکید بر آن شده که قبل از این و در شروع انقلاب‌های منطقه در چرخشی ۱۸۰ درجه ایی به صراحت تیتر زده بود :”تعبیر انقلاب اسلامی برای اعتراضات عرب نادرست است!(+)” و مقاله‌ایی مفصل در بیان دلایل  غیراسلامی بودن قیام‌های منطقه ذکر کرده بود! و اتفاقاً در پایان همان مقاله هم در تخریب دولت کم نگذاشته و شبهات بی‌سند و مدرکی را علیه دستگاه دیپلماسی بیان می‌کند.
وجه اشتراک هر دوی این مقاله‌های صدردصد متضادِ سایت “الف” فقط یک چیز است: تخریب وجهه احمدی نژاد!

پرواضح است دکتر احمدی‌نژاد نه به اعتبار احمدی‌نژاد بودن که بلکه فقط و فقط به اعتبار نماینده‌ی ملت ایران بودن است که در سازمان ملل اجازه حضور می‌یابد و به همین علت  هر کسی حق دارد از روی خیر‌خواهی انتقاد داشته باشد که چرا فلان مساله مطرح نشد یا چرا مطرح شد و رسانه‌ها بهترین ابزار برای منتقدان است که با اشاره به نکات مثبت و منفی به پیشرفت کشور کمک کنند.

اما متاسفانه در کشور ما ظاهراً قبیله گرایی در ذات اکثر رسانه‌ها نهادینه شده. هدف هر کدام نه پیشرفت کشور و نه حتی بیان دیدگاه‌های واقعی خودشان که بلکه فقط و فقط تخریب دیگری است به هر روش ممکن! کاَنه رسانه‌های ما شبنامه‌هایی هستند بی‌نام و نشان که حتی به فکر اعتبار خود هم نیستند و به راحتی حرفهای متناقض و صددرصد متضادی بیان می‌کنند بی‌آنکه به فکر جلب و نگه‌داری اعتماد مخاطبانشان باشند فقط پیش‌به سوی تخریب طرف مقابل!

انگار تنها اصلی که در رسانه‌های ما لایتغیر است دشمنی و تخریب جناح فکری مقابل است و حاضرند برای رسیدن به این هدف تمامی افکار خود را هم زیرپا بگذارند! و متاسفانه اصلاً به این فکر نمی‌کنند که دولت‌ها و اشخاص دیر یا زود رفتنی هستند اما سرمایه‌ی یک رسانه اعتماد مخاطب است که اگر از دست رفت به هیچ عنوان قابل برگشت نیست!

آرزوی شخصی من رسیدن به روزی است که هرکسی عقیده‌ی خودش را بیان کند، دقیقاً همان چیزی که در ذهنش است و به آن اعتقاد دارند، بی کم و کاست، دقیقاً همان را ! بدون توجه به اینکه این حرف، حرف کسی دیگر هم هست یا نیست!

هیهات من الذله

شهریور ۲۰ام, ۱۳۹۰ دسته روزانه نوشت | بدون دیدگاه »

یک‌شنبه/ عبدالله :
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
اسلام مرز نمی شناسد.معبر می زند میان قلب ها. بذر تولی و تبری می کارد و شهادت برداشت می کند. در گوش کودکانش لالایی استقلال می خواند. ایمان درس اول مدرسه ای است که در برابر توپ و تانک ایستاده. هر که را به خط می فرستد پشت خاکریز همه قنوت می گیرند برایش. کنون موعد بیداری است. اینجا ایران است
قنوت گرفته ایم برایتان رزمنده های عزیز

این حرف‌های سست ِ هیچ و پوچ

اردیبهشت ۳ام, ۱۳۹۰ دسته انقلاب اسلامی, ره‌بر حکیم انقلاب, سایبر نوشت, وقایع اتفاقیه | ۴۵ دیدگاه »

مفهوم این عکس خلاصه‌ی تمام حرف‌های متن است !

# یک مساله‌ای اتفاق می‌افتد که شاید به نظر عده‌ایی مهم باشد اما قطعا فرعی است،‌ یک‌هو همه احساس تکلیف می‌کنند که بیایند برای روشنگری.
آن یکی از ترس مرگ، دست به خودکشی می‌زند و این دیگری که پای خودش در عمل به را‌هبرد‌ها لنگ است،‌بهترین میدان را پیدا می‌کند برای خالی کردن بغض شخصی، دیگری برای اثبات تملق، دست به هر کاری می‌زند و آن دیگری هم شاید پیش خود می‌گوید اُفت دارد که من هم حرفی نزم، دیگری هم می‌‌گوید تکلیف دارم به روشنگری و  این وسط هم یک عده پُز دفاع از رئیس جمهوری را می‌دهند و آن دیگری هم سرکوفت ولایت ناپذیری  دولت را و … و … و …. ؛ خلاصه همه‌ جوگیر می‌شوند و غافل از گرگ در کمین ایستاده، آنقدر به سر و کول هم دیگر می‌زنند که  برای چندمین بار فقط نهیب پدر مهربان می‌تواند از هم جدایشان کند که من ! خود محکم ایستاده‌ام، شما خود را دریابید !

# حکایت این چند روزه آنقدر تلخ بود که اصلاً دستم به قلم نمی‌رفت تا در موردش بنویسم، چون فکرش را می‌کردم که باز هم باید پدر مهربان امت وارد قضیه شود.
و چقدر تلخ است این نوای “این‌ عمار” که هر بار به یک صورت جلوه می‌کند!
و این بار هم ترجمان آن این بود که :” دستگاه بحمداللَّه دستگاه مقتدرى است، مسئولین مشغول کارشان هستند، رهبرى هم که بنده‌ى حقیر هستم با همه‌ى حقارت، خداى متعال کمک کرده، ما در مواضع صحیحِ خودمان محکم ایستاده‌ایم.تا من زنده هستم، تا من مسئولیت دارم، به حول و قوه‌ى الهى نخواهم گذاشت این حرکت عظیم ملت به سوى آرمانها ذره‌اى منحرف شود.

# و این همان است که یعنی شما خود را دریابید و  اصلاح خویش را مقدم بر اصلاح جامه بدانید!
من و ملت محکم پای آرمان‌ها ایستاده‌ایم. امت دلش به رهبری گرم است و رهبری دلش به امت. رابطه‌ای تنگاتنگ و صمیمانه و این میان تنها خواص هستند که هربار باید نهیبی بخورند :‌ “عرض من به عناصر داخلى، به مردم دلسوز، به برادران و خواهرانى که در داخل با مسائل تبلیغاتى سر و کار دارند، این است که سعى کنند به این آشفتگى کمک نکنند. این که تحلیل بگذارند، یکى از آن طرف، یکى از این طرف، این علیه آن، آن علیه این، براى هیچ و پوچ، چه لزومى دارد؟” و او می‌داند که این‌ها خطری دارد یا ندارد …

# و اما حرف سنگین و هشداری مهم : «ماها – من یک جور، شما یک جور، آن دیگرى یک جور، چهارمى یک جور – اگر سراغ مسائل شخصى خودمان برویم و اهداف را فراموش کنیم، البته کمک الهى هم کم خواهد شد

«باید به خداى متعال پناه ببریم، نقصهاى خودمان را بشناسیم، آنها را کم کنیم؛ در کار عظیم این ملت بزرگ و این حرکت عظیمى که این ملت دارند، گره ایجاد نکنیم

و ایکاش باز هم از فردا این‌ حرف‌ها فقط سوژه‌ای برای سایت‌ها و وبلاگ‌ها و روزنامه‌ها نباشد و قبل از انتشار به عمل بیندیشیم که دوصد گفته چون نیم کردار نیست ..