وکیلانه » سکولار
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

برجسب های نوشته ها سکولار

آیا سکولاریسم خفیف شده گرفته‌ایم ؟!

بهمن ۱۹ام, ۱۳۸۹ دسته احوالات مصر, دلتنگی‌های سه‌ شنبه‌‌ای | ۱۲۴ دیدگاه »

به نام خدای زهراء

در این روزهای پر تب و تاب‌‌ ِ قیام اخیر ملت‌های مستضعف، زیاد گفته‌ام و نوشته‌ام. اینجا ؛ اینجا ؛ اینجا ؛ اینجا و اینجا

اما گاهی آنقدر غرق در نوشتن و گفتن می‌شوی که اصل  موضوع (!) را فراموش می‌کنی! گاهی پاسخ دادن به شُبَهات زمینی‌ ‌آنقدر تو را سرگرم می‌کند که از یاد می‌بری آسمانی هم هست !!!!‌ گاهی وسیله‌ می‌شود هدفت! گاهی آنقدر غرق دلایل زمین می‌شوی که علت‌های آسمان را از یاد می‌بری.
گاهی …. گاهی …. گاهی ….
نه! اکنون نگاهی … و هم اینک آهی ….
آه از نسیان ما آدم‌ها . آه که در وسط زمان، زمین‌گیر شده‌ایم و آسمان را از یاد برده‌ایم. برای تحلیل وقایع اخیر قیام ملت‌ها هر چیزی را می‌گوییم و هر شبهه‌ای را پاسخ می‌دهیم اما فراموش می‌کنیم یا شاید ارتجاع می‌دانیم این را بگوییم که مردی هزار و اندی سال است که منتظر است !!!  منتظر همین فریاد‌های نجات خواهانه . منتظر همین فریاد:‌ “کجاست منجی؟”منتظر همین ناامیدی مردمان از ظالمان. منتظر همین قیام‌ها، منتظر همین خیزش‌ها.
منتظر است تا مردمان تکانی بخورند.

آری حقیقت این است که چه بخواهیم و چه نخواهیم اندکی سکولار شده‌ایم.
صبح جمعه با سوز و گداز، شعار اشتباهِ “مهدی بیا” را سر می‌دهیم. ولی در تحلیل علل قیام، عقب‌ماندگی می‌دانیم که بگوییم این‌ها صدای پای ظهور است!
آری “مهدی بیا” اشتباه است. مهدی جایی نیست که بیاید. ما باید برویم . ما باید بخواهیم. ما باید بشویم . آری باید بشویم آن اُمَتی که از همه دل بریده و  فقط رستگاری را در ظهور منجی می‌بیند .

نمی‌خواهم ادبیاتی حرف بزنم. نمی‌خواهم شعار بدهم. می‌خواهم از شُعورم استفاده کنم. مگر نه اصلی‌ترین رُکن ظهور، خواست عمومی مردمان برای یک منجی است؟‌
آیا این قیام تونس و مصر و یمن گوشه‌ای از همان خواست عمومی نیست؟ آیا مردمان عقل کلی را طلب نمی‌کنند که بتواند همه‌ی خواست‌های آنان را در بهترین وجه ممکن برآورده کند؟‌
آیا واقعیت این نیست که  مردم، از مدیریت امپریالیسم بر جهان خسته شده‌اند و مدیریتی نو را طلب می‌کنند؟
آیا جز این است که ثمره‌ی مدیران قبلی این جهان چیزی جز فساد و تباهی و فقر نبوده و اکنون مصلح کل باید بیاید تا راه‌گشا باشد؟
والله علت اینکه غرب نمی‌خواهد قیام‌های اخیر با انقلاب ایران پیوند بخورد این است که مقابل خود رقیبی می‌بینید برای مدیریت جهان! غرب از پایان مدیریتش بر زمین نگران است.

پس چرا ما سکولاریسم خفیف شده گرفته‌ایم و این واقعیت را نمی‌گوییم؟ اصلا این واقعیت را می‌بینم؟
نکند اصلا فراموش کرده‌ایم وعده‌ی الهی “و نرید انمن علی الذین استضعفوا فیالارض و نجعلهم الائمه و نجعلهم الوارثین” را.
آری به‌خدا این مهدی است که منتظر ماست. موعود منتظر است تا ما به وعده‌ی انسانیت خود عمل کنیم. موعود منتظر ماست. منتظر خواست عمومی ما ….
سنی و شیعه،  عرب و عجم و مسیحی و زردشتتی همه و همه از مستکبران جهان به فغان آمده‌اند. و اینک آیا هنگامه‌ی آن نیست که بچه شیعه به وظیفه‌اش عمل کند و منجی را نشان مردمان مستضعف بدهد؟

آهای بچه شیعه!‌
اندکی گوش دل را باز کن . نمی‌شنوی صدای ناله‌ی مادر غریبی را که :‌
پدرم کاری را شروع کرد. همسر و تمام فرزندانم برای به ثمر رسیدن آن به شهادت رسیدند. یکی تیغ فرقش را شکافت و دیگری جنازه‌اش تیرباران شد. یکی سرش به نیزه رفت و دیگری مسموم شد. برای اینکه  راه نجات بخش رسول خدا جهانی شود. اکنون تنها یک پسر دارم . آواره‌ی بیابان‌هاست …  والله بس است بیابان‌گردی. کمک نمی‌کنید ؟

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ــــبعداز نوشتـــــ
× اعتراف می‌کنم از ابتدای روزی که پا به دنیای سایبر گذاشته‌ام تا کنون، عاشقانه‌ای زیباتر از متن زیر نخوانده ام!‌
البته قطعا مفهوم  لینک زیر را فقط عاشقان خواهند فهمید، دیگران زحمت فکر‌ کردن به خودشان ندهند ….

پای من چه کم داشت از دندان اویس؟