وکیلانه » صلح امام حسن
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

برجسب های نوشته ها صلح امام حسن

هر روغن ریخته‌ای را نذر امام حسن نکنیم!

شهریور ۲۸ام, ۱۳۹۲ دسته ائمه, انقلاب اسلامی, ره‌بر حکیم انقلاب, سیاست خارجی | ۱۶ دیدگاه »

حوالی سال‌های انقلاب آقای خامنه‌ای چند کتاب از انقلابیون جهان اسلام را ترجمه کرده‌اند. ظاهراً  از جمله‌ی این کتاب‌ها یکی از جزواتِ شیخ راضی آل یس بوده که ترجمه‌ی آن در سال ۸۴ منتشر شده است به اسم “صلح امام حسن پرشکوه‌ترین نرمش قهرمانانه تاریخ”. متن این کتاب را می‌توانید از این‌جا دانلود کنید. حدود ۱۷ سال پیش هم آیت‌الله خامنه ای در جمع مسولان وزارت امور خارجه از تعبیرِ “نرمش قهرمانانه” استفاده کرده است. متن این سخنرانی کوتاه را از این‌جا می‌توانید بخوانید. در روزهای اخیر  مجدداً این عبارت توسط ایشان استفاده شده و بحث‌های بسیاری را به وجود آورده است. در این خصوص چند نکته به ذهن‌م می‌رسد. 

.

.

۱) ” نه امریکا و نه بزرگتر از امریکا- اگر در قدرتهای مادّی باشد- قادر نیستند حادثه ای مثل حادثه صلح امام حسن (ع) را بر دنیای اسلام تحمیل کنند. این جا اگر دشمن زیاد فشار بیاورد، حادثه کربلا اتّفاق خواهد افتاد. ” (+) این جمله را آیت الله خامنه ای اردیبهشت ۷۹ گفته است. در نگاه اول “نرمش قهرمانانه” در تعارض با جمله‌ی بالاست. اما برای چه کسانی؟

۲) در نگاه برخی ولایت فقیه چیزی است از جنس مثلاً رهبران گروه‌های تندروی النصره یا نهایتاً القاعده که ماهیت‌شان با جنگ تعریف شده و کاری جز درگیری بلد نیستند و هدف‌شان هم  فقط نابودی استکبار است و حالا دست بر قضا حاکمیت یک کشور را به دست آورده‌اند. با چنین نگاهی هربار ولی فقیه از کلماتی بجز مقابله استفاده کند تعبیر به عقب‌نشینی می‌شود. در حالی که  ولی فقیه کارش هدایت کُلی جامعه است در مسیر اسلام تا هنگامی که مردم بخواهند. یعنی ماهیت‌ش با هدایت جامعه‌ تعریف می‌شود نه در مقابله با استکبار. هرچند کشورهای زورگو عموماً در مواجهه با چنین جریانی هستند.

۳) از سوی دیگر افرادی فکر می‌کنند در اسلام دو راه بیشتر وجود ندارد یا صلح امام حسن یا جنگ امام حسین! و متاسفانه خیال می‌کنند این دو مقابل هم هستند. دو تاکتیک کاملاً متفاوت در وقتی که قدرت داریم و وقتی که ضعیف‌یم. دو تاکتیک عرضی نه طولی! در حالی که این نگاه هم کاملاً اشتباه هست چرا که اگر قرار باشد رفتارهای کنونی را با رفتارهای ائمه مقایسه کنیم علاوه بر تطبیق دقیق شرایط بهتر است کُل جریان امامان شیعه را به عنوان یک انسان ۲۵۰ ساله تصور کنیم. انسانی که در مواقع مختلف تصمیمات مختلف اتخاذ می‌کند(همان روشی که در کتاب انسان ۲۵۰ ساله استفاده شده است) و لزوماً تا اسم نرمش آمد نیاز نیست سراغ صلح امام حسن برویم. چرا که  در خود رفتارهای ائمه هم مثلاً پذیرش ولایتعهدی توسط امام هشتم هیچ ربطی به صلح امام دوم ندارد.

۴) به نظرم قدم اول در تحلیل “نرمشی” که رهبر انقلاب از آن نام بردند تصحیح نگاه به ولایت فقیه است. ولی فقیه‌ی که اولاً ماهیت‌ش حفظ منافع مردم کشورش هست نه نابودی کشورهای زورگو. در ثانی مثل امامان شیعه تابعِ دمکراسی مردم‌ش هست. هم اگر اصلِ ولایت‌ش را نخواستند چه مثل امام اول حکومت حقه‌ش را رها می‌کند چه مثل امام دوم بعد از رسیدن به قدرت  از حکومت کنار می‌کشد. (خودش خودش را برکنار می‌کند). همان بحث مقبولیت و مشروعیت. هم‌اینکه در تصمیم‌گیری‌ها تا جایی که اصول زیرسوال نرود تابع مردم هستند. مثل جنگ جمل یا رفتار‌های سیاسی امام صادق  و امام رضا. به هر حال قبل از این‌که کسی بگوید این حرف یک عقب‌نشینی است بهتر است نگاه‌ش به ولایت فقیه را تصحیح کند.

۵) جالب اینجاست کسانی که تا دیروز ولی فقیه را انعطاف ناپذیر می‌دانستند حالا استفاده از تعبیر نرمش را شماتت می‌کند. ذهن‌های ساده‌ای که نزدیک‌ترین و ساده‌ترین تحلیل را فوراً بر زبان می‌آورند. هرچند تفاوتی هم نمی‌کند. چون رهبرانقلاب نشان داده‌اند هروقت پای منافع کشور در میان باشد کار خودشان را می‌کنند. لا یخافون لومه لائم! 

+ از آزادی برخی زندانیان سیاسی بخصوص نسرین ستوده خیلی خوشحال شدم. امیدوارم روزی برسد که هیچ زندانی سیاسی نداشته باشیم