وکیلانه » عشق
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات

برجسب های نوشته ها عشق

تا کنون شهادت را اینقدر حقیر ندیده بودم

دی ۲۱ام, ۱۳۸۹ دسته دسته‌بندی نشده | ۱۵۲ دیدگاه »

به نام خدای زهرا

تا حالا فکر کرده اید تفاوت اباالفضل با سایر شهدا چیست؟

شهادت هدیه ای الهی است که خوبان خدا برای به دست آوردن آن التماس می کنند و با شب زنده داری رسیدن به این توفیق را از خدا می خواهند؛ در مرام شهید رسیدن به شهادت رسیدن به تمام و شاید کمال خوبی هاست .
کربلایی بود و عاشقانی که هر گاه به زمین می افتادند با لبخند صدا می زدند حسین ، خندان بودند و سربلند ،مطمئن بودند و محکم . در میان آن همه عباس شیوه دیگری داشت به هنگام شهادت گریان بود و نا امید ، غمگین بود و لرزان ، شرمنده بود و پریشان . عباس تنها شهیدی بود که به شهادت توجهی نکرد، کسیکه برای حسین حتی شهادت را هم تحویل نگرفت . هیچ کس مانند او دل شهادت را نشکست !!
آغوش او تنها به روی غریبی امامش باز شده بود، اگر مطمئن بود که حسین را بعد از او نمی کشند ، عباس غمخوار امامش می ماند . اما عباس زمانی بعد از حسین را اصلا نمی شناسد ….
شهادت عباس را دزدید !! وگرنه عباس قد خمیده مولایش را تحمل نمی کند . شهادت عباس را دزدید ! وگرنه عباس لبهای علی اصغر امامش را فراموش نمی کند .
هیچگاه تا به این حد شهادت را حقیر ندیده بودم . نگران نباش شهادت قدر تو پایین نیست ، عباس چیز دیگری است .

امان نامه که آمد ،تنها او را شرمنده نکرد .بلکه او را کشت!
چه کسی می دانست او به فکر آبروی خود نبود ، به فکر غم حسین بود . مبادا برای لحظه ای حتی لحظه ای حسین نگران شود ،آخر حسین دل به او سپرده بود . امان نامه را که پاره کرد ، فریاد میزد ، نه اینکه دشمن بشنود می خواست حسین بشنود، بچه های حرم بشنوند ، زینب بشنود . فریاد او آرامش حسین بود ، لالایی اصغر بود ،امان زینب بود .
او با دیگران فرق می کرد . همه به حسین فکر می کردند او به اهداف حسین ، همه به دنبال لبخند حسین بودند او به دنبال غمهای حسین ، هیچ کس بیشتر از او با گریه های حسین گریه نکرد . او برای حسین ، برادر نبود ،سپه سالار نبود ، آب آور نبود ، او پناه حسین ، آرامش حسین و سینه چاک حسین بود .
بی جهت نبود که هر گاه شهیدی زمین می افتاد حسین را بالای سر خود می دید ، با آرامش و امید ، نگاه به شهید راه خود می کرد تبریک می گفت ، آرام پیکرش را بلند می کرد و به خیمه می آورد . اما بالین او که رسید جور دیگر بود .
این خاصیت امامت است که با عشاقش متفاوت بر خورد کند و حسین از این خاصیت مستثنی نبود .
گریه ای که بالین علی اکبرش می کرد از سر احساس بود ، و گریه ای که بالین حر می کرد از سر شوق ،اشکی که بالین غلام سیاه چرده اش می ریخت اشک محبت و نوازش ، ناله ای که بالین اصغرش می کرد ناله مظلومیت و غریبی ، آنچه بالین زهیر و حبیب و بریر می چکاند سرشک لطف و رضایت اما بالین او که رسید با همه فرق می کرد ، دست بر کمر فریاد می زد ، اینجا دیگر اشک از سنخ اشکهای دیگر نبود از جنس نیاز و ناز بود ، حسین پناه خود را از دست داده بود . احساس ، شوق، محبت و نوازش ،مظلومیت و غریبی، لطف و رضایت و از همه مهمتر نیاز و ناز از گریه های حسین شنیده می شد ،آنجا به یقین تمام ذرات عالم با حسین فریاد می زدند عباس چیز دیگری است !!!

(یکی از آخرین دستنوشته های زنده یاد شیخ رضا ابوالقاسمی) +

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبعدازنوشتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 • رفقا؛ بیایید همچون عباس دلداده ی امامان و نائب برحقش باشیم. به گونه ای که شهادت هم پیش ما کم بیاورد….

دانشجوی مکتب حسین

آذر ۱۷ام, ۱۳۸۹ دسته روزانه نوشت | بدون دیدگاه »

انشا الله هر روز آپدیت می شود !
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
سه شنبه / عبدالله:
^^^^^^^
دانشجوی مکتب حسین(ع)

با سلاحی چون علم و ایمانی نافذ

دانشگاه منتظر می سازد.

علم تحقیقی و اخلاق علوی.

شور حسینی و عشق خامنه ای.

انتظار مهدی (عج) و باور آخرالزمانی.

صحن دانشگاه کربلا و این روزها عاشورا.

یاوران ولی زمان بسم الله.

عزاداری؛ کدام انحراف؟ کدام آسیب؟!

آذر ۱۵ام, ۱۳۸۹ دسته دسته‌بندی نشده | ۳۷ دیدگاه »

و خدا را اسماء زیبای است؛ به نام خدای زهراء

بگذار آخرش را همین اول بگویم، اُف بر آن آخوند،روشنفکر، مسؤل هیئت، بانی روضه،مداح یا هر بنی بشر دیگری که به عزادار حسین زهرا بگویید:” چرا با این تیپ آمده ای عزاداری” و یا هر جمله ای شبیه به این!

در عجبم که پروار کردن گوسفند هم تجربه و هنر و سواد می خواهد اما برخی خیال می کنند امر به معروف و نهی از منکر، این واجب الهی، این اصل فروع دین، آنقدر کشکی است که هر بی ریشه ای، به صرف اینکه ریش دارد، می تواند در آن وارد شود. نه عزیز من، نه برادرم، نه خواهرم، این اصل فروع دین از قضا هنرمندانه ترین و ریزبینانه ترین واجب الهی است. کار هر کسی نیست و بر هر کسی هم واجب نمی شود. به قولی؛ما را به خیر تو امید نیست، شر مرسان!

تو به چه حقی به خود اجازه می دهی؛ به عزادار حسین زهراء، آنکه بال جبرئیل فرش راهش است، صرفا به خاطر آنکه،خط ریشش آن طور است و این طور نیست، تهمت بزنی؟! از کجا معلوم عباس خاطر خواه آن جوان نشده باشد که او را آورده مجلس حسین؟ و تویی که ۴۰ سال است بانی هیأتی، اعمالت مُفت نیرزد چرا که همه اش خودنمایی بوده با نام حسین!

آری اینچنین است که باید در خصوص دستگاه اباعبدالله حسین(ع) دقت کرد و با ظرافت پیش رفت. فرق است بین انحرافات در عزاداری و آسیب های عزاداری! انحراف آن چیزی است که در عزاداری نبود و وارد شده و چه بسا کار دشمنان عزاداری است که از عزای حسین سیلی ها خورده اند، همانند قمه زدن و تمثال های دروغین. اما آسیب ناشی از ضعف خود ماست که از ظرفیت عظیمی به نام محرم استفاده نمی کنیم و اجازه می دهیم  این فرصت عظیم با مسائلی همانند اختلاط محرم و نامحرم و یا بدحجابی و یا قضا شدن نماز و یا غیره از بین برود! و دشمن شاد شود.

باید دانست که حسین (ع) در روضه هایش بسیاری را با خدا آشتی داده، می دهد و خواهد داد ، و این ما مبلغین هستیم که وظیفه داریم با زبانی لئین و با کمال احترام این نکته را جا بیندازیم که تفکر شیعه در خصوص حسین(ع)، همانند تفکر مسیحیان در خصوص عیسی نیست که به دروغ می گویند او رفت تا ما پاک شویم!

خیر عزیز، حسین ما فدا شد تا ما حسینی بشویم. ثارالله خون به ناحق ریخته شده ی حسینی است که مُحَرَمش دانشگاه انسان سازی است و لرزه می اندازد بر اندام کفر و ستم.
ما منتظریم تا مُحرم گردد، نه  به این معنی است که منتظر ابتدای سال قمری هستیم. خیر، بلکه یعنی هر گاه دشمن زیاد فشار بیاورد حادثه ای همچون کربلا اتفاق خواهد افتاد که البته چون یاوران حسین بی شمارند، مادر شمر را به عزایش خواهیم نشاند و ابن مرجانه های بی پدر را  هزار بار از دم تیغ خواهیم گذراند قبل از آنکه فکر حمله به حسین به ذهنشان برسد!
و تو فقط کافی است حسینیان و یزیدیان را نشان بدهی، آنوقت این  نوع دفاع از ولی، می شود تفکر یک جوان عزادار ایرانی با هر تیپ و قیافه ای و تو به این شک نداشته باش!

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ • بعداً نوشت »:
۱)
لطفا کسی خیال نکند ما بیخیال برخی مسائل هستیم که وارد در عزاداری ها شده. همه را می دانیم اما تفاوت قائلیم بین آنکه جاهل است و باید در دانشگاه مُحَرَم آموزش ببیند و آنکه عامد است !

۲) با نوای لک لبیک یا حسین عزیز زهراء، مُحرم می شویم به عشقی ترین مشکی ها! هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله، ایول الله حسین حسین حسین حسین

عشقی ترین مشکی ها

آذر ۱۵ام, ۱۳۸۹ دسته روزانه نوشت | بدون دیدگاه »

انشا الله هر روز آپدیت می شود !
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
دوشنبه / عبدالله:
^^^^^^^


عشقی ترین مشکی ها جانی دوباره می گیرند.

دوباره بی قراری دل و نفس مسیحای حسین(ع).

حسین(ع) خون خداست و نشانه ی او در ارض و سما.

به حکم خدا تعظیم شعائر الله از تقوی قلوب است

پس مُحرم می شویم به احرام حج عشق

قربه الی الله

لبیک یا حسین زهرا

صفحه 2 از 3123